نقش تعدیل‌کنندۀ جوّ یادگیری در تأثیر کیفیت زندگی مدرسه بر خودکارآمدی دانش‌آموزان

Abstract

روش پژوهش برحسب هدف از نوع کاربردی و براساس شیوه اجرا، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل 22025 دانش­آموز دوره ابتدایی دوم نواحی یک و دو آموزش و پرورش همدان در سالتحصیلی96-95 بود که با استفاده از روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای نسبی، نمونه­ای به حجم 384 نفر(188 دختر و 196 پسر) با استفاده از جدول کرجسی و مورگان انتخاب شد. ابزار های گردآوری اطلاعات شامل سه پرسشنامه‌‌ی کیفیت­زندگی درمدرسه، جو یادگیری و خودکارآمدی تحصیلی بود. داده­های جمع­آوری شده بر اساس شاخص­های آمار توصیفی وآزمون­های استنباطی کولموگروف_اسمیرنوف، همبستگی پیرسون و تحلیل­مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. یافته­های پژوهش نشان داد بین متغیرهای کیفیت زندگی در مدرسه با خودکارآمدی، کیفیت زندگی در مدرسه با جویادگیری و خودکارآمدی با جو یادگیری همبستگی مثبت و معنادار در سطح (01/0≤ p) وجود دارد. همچنین یافته­های حاصل از ضرایب تحلیل مسیر حاکی از آن است تاثیرکیفیت زندگی بر خودکارآمدی، جویادگیری بر خودکارآمدی و کیفیت زندگی برجویادگیری مثبت و مستقیم است. بعلاوه، کیفیت زندگی در مدرسه بر خودکارآمدی تاثیر غیر مستقیم نیزدارد و جو یادگیری در رابطه بین کیفیت زندگی و خودکارآمدی، نقش تعدیل کنندگی دارد. پیشنهاد شد، مدارس از طریق طراحی تجربیات آموزشی لذت بخش، بازخورد مناسب و حمایت­گرانه، علاوه بر تأمین کیفیت زندگی در مدرسه، به تقویت باورهای دانش­آموزان از توانایی خود و ایجاد جو یادگیری اثربخش به عنوان مهم­ترین شاخص­های­اثربخشی مدارس بپردازند.