تأثیر آموزش منظم به والدین بر روابط خانوادگی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطۀ شهرستان فلاورجان

Abstract

هدف از پژوهش حاضر، تعیین میزان تأثیر آموزش منظم به والدین دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطۀ شهرستان فلاورجان بر روابط متقابل و پیشرفت تحصیلی آنان بوده است. روش تحقیق تجربی انتخاب شد. جامعۀ آماری، والدین دانش‌آموزان مقطع متوسطۀ شهر فلاورجان در سال تحصیلی 87 ـ 86 بودند. 60 نفر از والدین به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 30 نفر) جایگزین گردیدند. متغیر مستقل آموزش منظم به والدین بود که برای 7 جلسه تدوین و اجرا شد. ابزار سنجش، پرسشنامۀ سنجش خانواده و پرسشنامۀ مقیاس ارزیابی انطباق‌پذیری و همبستگی خانواده بود. برای ارزیابی پیشرفت تحصیلی از معدل دانش‌آموزان قبل و بعد از اجرای متغیر مستقل استفاده گردید. فرضیه‌های تحقیق عبارت بود از: 1ـ آموزش منظم به اولیا بر روابط متقابل آنها تأثیر دارد. 2ـ آموزش منظم به والدین بر ابعاد روابط خانوادگی تأثیر دارد. 3ـ آموزش منظم به والدین بر همبستگی و انطباق‌پذیری خانواده تأثیر دارد. 4ـ آموزش منظم به والدین بر پیشرفت تحصیلی آنان تأثیر دارد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها در سطح توصیفی از آماره‌های فراوانی، میانگین و انحراف معیار و در سطح استنباطی از روش کواریانس ( ANCOVA ) استفاده گردید. یافته‌های حاصل نشان داد که آموزش منظم به والدین در سطح (05/0 > P ) بر روابط متقابل و خرده‌مقیاس‌‌های روابط خانوادگی، انطباق‌پذیری و همبستگی خانواده و پیشرفت تحصیلی فرزندان تأثیر مثبت داشته است.