پژوهشی در باب رابطه بین دینداری و سبک زندگی (مورد مطالعه: شهروندان کلان‌شهر تهران)

Abstract

سبک‌های زندگی در دوران مدرن نه فقط شکل‌دهنده هویت شخصی و اجتماعی‌اند بلکه خود متأثر از عوامل بسیاری همچون دین و باورهای مذهبی می‌باشند. دین، نه تنها مردم را نسبت به برخی از سبک‌‌های زندگی در قیاس با سبک‌‌های دیگر ترغیب می‌نماید بلکه در شکل‌دهی به هویت‌‌های متناسب با آن سبک‌های زندگی‌، تأثیر شگرفی دارد. براین اساس، هدف از مطالعه حاضر، بررسی ارتباط میان میزان دینداری و نوع سبک زندگی شهروندان کلان‌شهر تهران می‌باشد. بدین منظور، با استفاده از روش پیمایش و تکنیک پرسشنامه، ‌524 نفر از شهروندان 18 سال و بالاتر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شده و مورد مصاحبه قرار گرفتند. ‌تجزیه و تحلیل داده‌ها به کمک نرم‌افزارهای SPSS و لیزرل نشان می‌دهد که میزان دینداری شهروندان تهرانی در حد متوسط رو به بالا بوده و از منظر وضعیت سبک‌زندگی، 46% در قلمرو سبک سنتی، 27% در قلمرو سبک مدرن و 26% نیز در قلمرو تلفیقی از سنتی و مدرن جای گرفته‌اند. در بخش یافته‌های استنباطی، داده‌ها نشان دادندکه رابطه معناداری بین میزان دینداری افراد و سبک‌زندگی آنها وجود دارد؛ میزان دینداری افرادی که سبک ‌زندگی سنتی دارند، در سطحی بالاتر از افرادی قرار می‌گیرد که گرایش به مولفه‌های سبک‌زندگی مدرن دارند. مدل‌سازی معادلات ساختاری نیز حاکی از تأیید نتیجه فوق بود؛ با کاهش میزان دینداری، سبک زندگی با شدتی ضعیف، مدرن‌تر خواهد شد.