درآمدی بر غریب نمایی در شعر پسا مدرنیستی ایران
نوع مدرک
Textعلمی- پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
سامدرنیسم یکی از مکتبهای ادبی متأخر و بهنوعی آخرین تحول سبکی است که در ادبیات امروز اتفاق افتاده است. این مکتب مقارن برخی تحولات سیاسی و اجتماعی در دهۀ هفتاد خورشیدی و بیشتر از طریق ترجمۀ متون نظری به فضای ادبی ایران راه جست و مورد توجه عدهای از شاعران و اهل نظر قرار گرفت، اما این جریان بهقدر تازگی خود در میان برخی منتقدان و مخاطبان غریب و نامأنوس نشان میدهد بهخصوص اینکه نمیتوان با معیارهای معهود ادبی به آثاری ازایندست راه یافت. در این مقاله تلاش شده است که دری برای ورود به این بحث گشوده شود و برای درک آنچه در شعر امروز به نام پسامدرنیسم اتفاق افتاده، به دلایل این پیچیدگیها و غریبنمایی در چهار شاخص زبانی، معنایی، زیباشناختی و فرم پرداخته شود و سپس برای روشنتر شدن بحث و تفهیم بیشتر نمونههایی از شاعران وابسته به این جریان (بنابرآنچه در مجلات و کتابهای تبارشناسی آمده) درج شود. این پژوهش نشان داده است که برای فهم نمونههای اصیل جریان پسامدرن بعضاً نیاز به تعریف جدیدی در حیطۀ عناصر شعری خواهد بود چراکه برخی از عناوین مطرحشده سابقهای در شعر فارسی ندارند.
کلید واژگان
پسامدرنیسمغریب نمایی
عناصر شعری
شماره نشریه
241تاریخ نشر
2020-08-221399-06-01
ناشر
دانشگاه تبریزUniversity of Tabriz
سازمان پدید آورنده
گروه ادبیات فارسی، واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ایران.شاپا
2251-79792676-6779
