بررسی عوامل اجتماعی- ارتباطی مؤثر در گرایش تماشاگران فوتبال ایران به خشونت واوباشگری

Abstract

با حرفه ای شدن ورزش فوتبال و افزایش هیجانات ناشی از مسابقات آن، به تدریج بر تعداد تماشاگران این رشته ورزشی افزوده شده است، با گذر زمان و با رواج تب فوتبال در جوامع مختلف، حساسیت های کاذبی نسب به این رشته ورزشی شکل گرفته، به طوریکه به بروز برخی ناهنجاری‌ها وکج‌رفتاری‌ها در دو گروه ورزشکاران و تماشاگران انجامیده است که در برخی موارد پیامد آن به مشکلات امنیتی، اقتصادی و روانی جامعه منجر می شود.لذا بررسی راهکارهای پیشگیرانه دراین زمینه اهمیت پیدا می کند. پژوهش حاضر باهدف بررسی عوامل اجتماعی مؤثر (یعنی خانواده، رسانه، لیدرها، دوستان و همسالان، و باشگاه ها) در گرایش تماشاگران فوتبال ایران به خشونت و اوباشگری در سال 1395 انجام شده است. روش پژوهش توصیفی – تحلیلی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش کلیه تماشاگران، هواداران، لیدر های باشگاه‌ها، خبرنگاران ورزشی، داوران، کادر فنی تیم ها، نیروهای پلیس (یگان ویژه) که در برگزاری مسابقات فوتبال لیگ برتر در سال 95 دخیل می باشند را شامل می شود. حجم نمونه با توجه به جدول مورگان 384 نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب، تعیین گردید. روش گردآوری اطلاعات میدانی و ابزار آن پرسشنامه محقق ساخته بود روایی پرسشنامه به طریق منطقی (استفاده از نظرات 12 تن از خبرگان) و پایایی آن نیز از طریق ضریب الفای کرونباخ (که 76/0 بوده) به دست آمد. نتایج آزمون فرضیات تحقیق نشان داد که از دیدگاه تماشاگران فوتبال، بین عوامل شش گانه شامل:تربیت وآموزش خانواده ها،گروه دوستان وهمسالان،رسانه های جمعی، باشگاه های فرهنگی هواداران فوتبال، لیدرها و شیوه های کنترل و نظارت پلیس و بروز خشونت و اوباشگری در مسابقات ورزشی فوتبال ایران رابطه وجود دارد.