نگاهى دیگر به فلسفه سیاسى سید جعفر کشفى

Abstract

سید جعفر ابن ابى‏اسحاق دارابى، معروف به کشفى در سال 1191 ق در اصطهبانات<br /> فارس به دنیا آمد در دوران کودکى، اوج بحرانهاى سیاسى ـ نظامى و درگیریهاى زندیان<br /> با یکدیگر و زندیان با آغامحمد قاجار را با تمام وجود حس کرد. لذا مى‏توان گفت که<br /> وى فرزند بحران و زاده ترس از ناآرامیهاى سیاسى ـ اجتماعى بوده است. مسأله‏اى که تا<br /> پایان عمر او را رها نکرد و باعث شد که همواره از بى ثباتى نگران و فرارى باشد. پدر او سید یعقوب، از علماى داراب بود که پس از مدتى ترک دیار کرد و ضمن<br /> اقامت در اصطهبانات، در همانجا نیز با دختر شیخ حسین بحرانى ازدواج نمود که سید<br /> جعفر تنها ثمره این ازدواج بود. سید یعقوب پس از چند سال دوباره به داراب بر گشته و<br /> سرانجام در حدود سال 1198، زمانى که سید جعفر هفت ساله بود، وفات یافت. فوت<br /> پدر مزید بر بحران مذکور شد و از سید جعفر چهره‏اى بسیار حساس و بى پناه ساخت. سید جعفر پس از مرگ مادر فاضلش به اصطهبانات برگشت و به تحصیل علوم<br /> حوزوى پرداخت. سپس در آستانه بلوغ و در سال 1208 جهت ادامه تحصیل روانه<br /> یزدگرد گردید و سه یا چهار سال را همراه با تنگدستى فراوان در آنجا سپرى کرد. در سال<br clear="all" /> 1211 به نجف رفت و در دروس اساتیدى همچون سید محمد مهدى بحرالعلوم شرکت<br /> نمود و پس از چندى به مرحله استادى رسید. سال مسافرت وى به نجف مصادف بود با<br /> حوادث پس از مرگ آغامحمدخان قاجار و آغاز مرحله دیگرى از بحران سیاسى در<br /> ایران که در خروج ایشان از ایران به سوى نجف، بى‏تأثیر نمى‏توانست باشد.