مقایسه اثربخشی توانبخشی رایانه یار و آموزش والدین براساس رویکرد آدلری در بهبود بازداری پاسخ و توانایی برنامه ریزی کودکان مبتلا به اختلال سلوک
دریافت مدرک
FullText
اندازه فایل:
365.2کیلوبایتنوع فايل (MIME):
PDFنوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
ناتوانی در بازداری پاسخ و برنامهریزی از مهمترین عوامل موثر، ابتلا به اختلال سلوک هستند. این پژوهش با هدف مقایسهی اثربخشی توانبخشی رایانهیار و آموزش والدین براساس رویکرد آدلری در بهبود بازداریپاسخ و برنامهریزی کودکان مبتلا به اختلال سلوک صورت گرفت. پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی بود. جامعه آماری را کلیهی دانشآموزان پسر 10-7 سال مدارس ابتدایی و استثنایی شهرستانِ بهارستانِ تهران تشکیل میدادند. نمونهی این مطالعه، 68 دانشآموز مبتلا به اختلال سلوک بودند که به صورت تصادفی چندمرحلهای انتخاب شدند و در سه گروه آدلری (24 نفر)، رایانهیار (23نفر) و کنترل (21نفر) گماشته شدند. برای جمعآوری دادهها آزمون قلبها و گلها، برج لندن، پرسشنامه مرضی کودکان، مقیاس تشخیص اختلال سلوک، ماتریسهای پیشرنده ریون و نرمافزار پیشبرد شناختی مورد استفاده قرار گرفت. یافتهها نشان داد که توانبخشی رایانهیار و آموزش والدین براساس رویکرد آدلری در مقایسه با گروه کنترل اثربخشی معناداری بر افزایش توانایی بازداریپاسخ و برنامهریزی دارند. همچنین یافتهها نشان داد که توانبخشی رایانهیار در افزایش توانایی بازداریپاسخ و آموزش والدین براساس آدلری در افزایش توانایی برنامهریزی برتری دارند. بنابراین، میتوان گفت که هم رویکرد آدلری و هم روش رایانهیار با وجود تفاوت در مبانی نظری و محتوای آموزش، میتوانند روشهای کارآمدی در بهبود بازداریپاسخ و توانایی برنامهریزی کودکان مبتلا به اختلال سلوک باشند.
کلید واژگان
اختلال سلوکبازداری پاسخ
برنامهریزی
توانبخشی رایانهیار
رویکرد آدلری
مداخلات روان درمانی
شماره نشریه
2تاریخ نشر
2017-07-231396-05-01
ناشر
دانشگاه الزهراء(س)Alzahra University
سازمان پدید آورنده
دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه لرستان، لرستان، ایراندکترای تخصصی روانشناسی دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
دکترای تخصصی روانشناسی دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
شاپا
2538-29422538-2950
