اثر محافظهکاری مشروط و غیر مشروط حسابداری بر هزینه حقوق مالکانه

Abstract

یکی از روشهای جلوگیری از تقلبات مدیریت و افزایش کیفیت اطلاعات مالی، رعایت خصوصیات کیفی<br />اطلاعات مالی، ازجمله خصوصیت محافظه کاری می باشد. اتخاذ رویکرد محافظه کارانه از یک سو با افزایش<br />کیفیت اطلاعات مالی، ریسک اطلاعاتی و در پی آن هزینه سرمایه سهام واحد تجاری را کاهش می دهد، ولی<br />از سوی دیگر با ارائه تصویری نامناسب از وضعیت واحد تجاری، ریسک عدم برگشت اصل و سود سرمایه و<br />در نتیجه هزینه سرمایه سهام واحد تجاری را افزایش میدهد. در پاسخ به این سوال که محافظهکاری در نهایت<br />منجر به افزایش هزینه سرمایه میشود یا کاهش آن و یا تاثیری بر آن ندارد، در این پژوهش اثر انواع<br />محافظه کاری )مشروط و نامشروط( بر روی هزینه سرمایه بررسی شده است. برای این منظور از اطلاعات<br />شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، طی دوره زمانی 2831 لغایت 2831 استفاده شده است.<br />جهت ارزیابی ارتباط بین محافظه کاری مشروط و غیر مشروط با هزینه سرمایه، به ترتیب از مدل باسو ) Basu, 1997 ( و معیار نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری بیور و رایان ) Beaver and Ryan, 2005 ( استفاده شده<br />است. نتایج این تحقیق نشان داد که ارتباط بین محافظه کاری مشروط و هزینه سرمایه شرکت، معکوس و<br />معنادار است. به عبارت دیگر، در صورتی که اخبار و علائم بد بیشتر و به موقع تر از اخبار خوب در سود<br />حسابداری منعکس شوند، هزینه سرمایه شرکت افزایش پیدا می کند، اما هیچ ارتباط مشخص و معناداری بین<br />محافظه کاری غیر مشروط و هزینه سرمایه شرکت مشاهده نشد.