بدهی های بلندمدت و بیش سرمایه گذاری در وجه نقد و مخارج سرمایه ای از منظر تئوری نمایندگی

Abstract

تمایل مدیران به بی شسرمایه گذاری، یکی از هزینه های نمایندگی است که به سبب تضاد منافع میان<br />مدیران و سهامداران ایجاد میشود. این بیش سرمایه گذاری ها در حالیکه منافع شخصی مدیران را<br />حداکثر می سازد، ارزش شرکت را کاهش میدهند. یک راه حل بالقوه برای مشکل بیش-<br />سرمایه گذاری، انتشار بدهی است. پژوهش حاضر به دنبال بررسی تأثیر بدهیهای بلندمدت<br />)استقراض( بر بیش سرمایه گذاری )در وجه نقد و مخارج سرمایه ای( و تأثیر پتانسیل رشد بر<br />بیش سرمایه گذاری )در وجه نقد و مخارج سرمایه ای( می باشد. جامعه آماری این تحقیق شرکت های<br />پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است که بر اساس شرایط در نظر گرفته شده برای انتخاب<br />نمونه، 09 شرکت طی دوره 9730 تا 9730 ، انتخاب گردیده است. بهمنظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از<br />تکنیک رگرسیون چندمتغیره و آزمون مقایسه میانگین استفاده شده است. یافته ها بیانگر آن است که<br />بین بدهی های بلندمدت و بیش سرمایه گذاری )در وجه نقد و مخارج سرمایه ای( ارتباط منفی و<br />معناداری وجود دارد و میانگین بیشسرمایه گذاری در وجه نقد و مخارج سرمایهای در شرکت هایی با<br />فرصتهای رشد کم، بالاتر می باشد.<br /><br />