بررسی رابطه بین مدیریت منابع انسانی قابلیت‌محور و کارآفرینانه در سازمان تأمین اجتماعی

Abstract

مقدمه: در این تحقیق رابطۀ بین مدیریت منابع انسانی قابلیت‌محور و جهت‌گیری کارآفرینانه و تأثیر آن بر عملکرد در سازمان تأمین اجتماعی، با توجه به نقش تعدیل‌کنندگی نوآوری دوجانبه‌گرا بررسی شده است.<br /> روش: روش این تحقیق، توصیفی و از نوع پیمایشی است که به شکل میدانی سامان پذیرفته است. جامعه آماری این تحقیق را مدیران، کارشناسان و کارمندان سازمان تأمین اجتماعی شهر تهران (7000 نفر) تشکیل داده‌اند. تعداد نمونه‌ها 364 نفر، بر اساس جدول مورگان تعیین شد. برای جمع‌آوری اطلاعات از پرسش‌نامه ژانگ و همکاران (2016) اقتباس شده است. تجزیه و تحلیل داده‌ها، از آمار توصیفی نظیر میانگین، فراوانی، حداقل، حداکثر، و انحراف استاندارد برای توصیف جامعه و در آمار استنباطی از تکنیک آماری کولموگروف برای تعیین نرمال‌بودن داده‌ها و از آزمون تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزار PLS انجام پذیرفت.<br /> یافته‌ها: تحلیل داده‌ها نشان داد که مدیریت منابع انسانی قابلیت‌محور بر عملکرد سازمانی تأثیر می‌گذارد. جهت‌گیری کارآفرینانه‌محور نیز بر عملکرد سازمانی تأثیر دارد. نتایج نشان داد نوآوری دوجانبه‌گرا، روابط بین مدیریت منابع انسانی قابلیت‌محور و عملکرد سازمانی و روابط بین جهت‌گیری کارآفرینانه‌محور و عملکرد سازمانی را تعدیل می‌کند.<br /> نتیجه: در نهایت به مدیران و کارشناسان پیشنهاد‌هایی برای افزایش جهت‌گیری کارآفرینانه داده شد تا کارمندان برای ارتقای مهارت و دانش شغلشان در سمینارها و کنفرانس‌‌های آموزشی شرکت کنند.