سرمایه اجتماعی، سلامت و عملکرد جامعه

Abstract

این مقاله، بازبینی از رساله‌ی دکتری مالین اریکسون با عنوان سرمایه‌ اجتماعی، سلامت و عملکرد جامعه و همینطور دلایل توسعه‌ی سلامت را ارائه می‌دهد. این مقاله یک بازنگری نظری از سرمایه‌ی اجتماعی و رابطه‌ی آن با سلامت را نشان می‌دهد و یافته‌های تجربی بین سرمایه‌ی اجتماعی و سلامت (خودرتبه‌ای) را ارائه می‌دهد و همینطور درمورد فواید سرمایه‌ی اجتماعی در توسعه‌ی سلامت هم در سطح فردی مطرح می‌کند که می‌توان آن را به زمینه‌ی توسعه‌ی سلامت که به واسطه‌ی دانش جدید فراهم می‌شود نسبت داد که این دانش جدید در چگونگی ایجاد بهترین راحی مداخلات شبکه‌ی اجتماعی که در راستای احتیاجات گروه هدف می‌باشد، نقش اساسی را ایفا می‌کند. تمایز بین شکل‌های مختلف سرمایه‌ی اجتماعی نظیر ارتباط حلقه‌ای، پلی پیوسته می‌تواند در طراحی انواع مختلف شبکه‌ها که در دسترس هستند و باعث افزایش سلامت یا آسیب آن می‌شود مفید فایده واقع شود. سرمایه‌ اجتماعی می‌تواند موجب توسعه‌ی مداخلات شبکه‌ی اجتماعی با وجود ریسک ناشی از توزیع نابربر سرمایه و بازگشت آن از درگیری شبکه‌ی اجتماعی شود. سرمایه‌ی اجتماعی، مفهومی به عنوان شخصیت‌سازی کل جوامع ارائه می‌کند و یک چهارچوب مفید برای آنچه که محیط‌های حمایتی را می‌سازد و همینطور راهنمایی برای چگونگی دستیابی به آن فراهم می‌کند. طراحی و عمل سرمایه اجتماعی در جوامع محلی ممکن است راهی برای دستیابی به عملکرد جامعه برای توسعه‌ی سلامت باشد. سرمایه اجتماعی بر پایه‌ی ملزومات است. بنابراین از نظر جهانی، سرمایه‌ی اجتماعی نمی‌تواند به عنوان یک «کتاب آشپزی» جهت دستیابی به محیط‌های حمایتی و عملکرد جامعه استفاده شود. با این وجود، سرمایه‌ی اجتماعی می‌تواند ایده‌های جدیدی درمورد فرآیندهایی که فعل و انفعالات بشری را تحت تاثیر قرار می‌دهد و بر همکاری و عملکرد جامعه برای توسعه‌ی سلامت در شرایط مختلف موثر است، فراهم سازد.