بررسی رابطه بین جهت‌گیری دینی و رفتار پرخاشگرانه رانندگی

Abstract

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین جهتگیری دینی(درونی_بیرونی) با رفتار پرخاشگرانه رانندگی و همچنین متغیرهای دموگرافیک دیگر(تحصیلات، جنسیت، سن)درمیان رانندگان شهر تهران میباشد. جامعه آماری این پژوهش را رانندگان شهر تهران تشکیل میدهند. نمونه آماری پژوهش شامل 150 نفر می باشد که 75 نفر آنها را رانندگان زن و 75 نفر دیگر را رانندگان مرد تشکیل می دهد که، به شیوه نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شده اند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه روانشناسی رانندگی وپرسش نامه جهت گیری دینی(درونی- بیرونی) میباشد. نتایج به دست آمده از این تحقیق بدین شرح میباشد که بین جهت گیری دینی درونی و بیرونی همبستگی منفی وجود دارد(21-) و همچنین بین رفتار پرخاشگرانه رانندگی و جهتگیری دینی درونی در سطح آلفای (5%) رابطه منفی معناداری وجود دارد به همین جهت فرضیه پژوهشی ما تایید می گردد و بین جهت‌گیری دینی بیرونی و رفتارپرخاشگرانه رانندگی نیز رابطه منفی وجود دارد، اما سطح آن کمتر از سطح معناداری (95%) است، در نتیجه با ضریب معناداری پایین تر فرضیه پژوهش ما تایید می گردد. همچنین بین متغیرهای دیگر، نظیر تحصیلات و سن با تخلفات رفتارهای پرخاشگرانه رانندگی رابطه معناداری به دست آمد، اما بین جنسیت و رفتار پرخاشگرانه رانندگی در این پژوهش رابطهای معنادار یافت نشد، در نتیجه فرضیه پژوهشی ما تایید میگردد.