رابطه رهبری تحول گرا با جوسازمانی و خلاقیت در ادارات ورزش و جوانان استان خراسان جنوبی

Abstract

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین رهبری تحول‌گرا، جوسازمانی و خلاقیت کارکنان ادارات ورزش و جوانان خراسان جنوبی بود.<br /> روش‌شناسی: این پژوهش توصیفی و طرح آن از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی کارکنان ادارات ورزش و جوانان خراسان جنوبی در سال 1393 تشکیل می‌دادند (120 نفر) و 113 پرسشنامه برگشت داده شد که به‌عنوان نمونه آماری مورد تحلیل قرار گرفت. برای سنجش متغیرهای موردمطالعه از پرسشنامه‌های خلاقیت (رندسیپ، 1979)، جوسازمانی (هالپین و کرافت، 1963) و رهبری تحول‌گرا (رافرتی و گریفین، 2004) استفاده شد. روایی محتوایی آن‌ها توسط اساتید متخصص و پایایی پرسشنامه‌ها با استفاده از آلفای کرونباخ (0/86، 0/89، 0/86) تأیید شد. همچنین نتایج حاصل از تحلیل عاملی تأییدی با استفاده از نرم‌افزار AMOS حاکی از روایی مطلوب پرسشنامه‌ها بود. به‌منظور تحلیل داده‌های پژوهش و استنباط آماری، از آزمون همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS 19 و 22 AMOS استفاده شد.<br /> یافته‌ها: کلیه شاخص‌ها نشان‌دهنده‌ی برازش مطلوب مدل بودند. نتایج تحقیق نشان داد که بر طبق مدل معادلات ساختاری رهبری تحول‌گرا هم به‌طور مستقیم (0/33=β) و هم غیرمستقیم بر خلاقیت کارکنان تأثیر دارد (0/23=β).<br /> نتیجه‌گیری: مدیران ادارات ورزش و جوانان چنانچه به دنبال جوسازمانی صمیمی و در پی آن بروز خلاقیت کارکنان خود هستند؛ بهتر است سبک رهبری تحول‌گرا را سرلوحه کار خود قرار دهند.