مدل ساختاری تأثیر مدیریت استعداد بر بهره وری نیروی انسانی و نوآوری در سازمان های ورزشی (مورد مطالعه: اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان شرقی)

Abstract

هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر ابعاد مدیریت استعداد بر بهره وری نیروی انسانی و نوآوری در اداره ورزش و جوانان استان آذربایجانشرقی می باشد.<br /> روش شناسی: تحقیق حاضر از نوع توصیفی- پیمایشی بوده و از نظر هدف کاربردی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان اداره ورزش و جوانان استان آذربایجان شرقی بود با توجه به محدود بودن حجم جامعه، حجم نمونه برابر با جامعه آماری در نظر گرفته شد (N=n). ابزار گردآوری اطلاعات پرسش‌نامه بود؛ برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و در بخش آمار استنباطی از آزمون آلفای کرونباخ، ضریب همبستگی پیرسون و همچنین برای تعیین روابط میان متغیرها در قالب مدل علی از مدل‌سازی معادلات ساختاری(SEM) بهره گرفته شده است.<br /> یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که مدیریت استعداد و ابعاد آن بر بهره وری نیروی انسانی و همچنین نوآوری در سازمان ورزشی اثرگذار است. همچنین در قسمت اثر کل مشخص شد که مدیریت استعداد بیشترین تأثیر (92/0=β) را بر بهره-وری نیروی انسانی داشت. ضریب تعیین متغیرهای درون‌زا نشان‌داد که به ترتیب 29% و91% از واریانس متغیرهای بهره-وری نیروی انسانی و نوآوری توسط متغیرهای برون‌زا قابل تبیین می‌باشد. در نهایت، کلیه شاخص‌های برازش مدل نیز نشان دهنده برازش مطلوب مدل بودند.<br /> نتیجه گیری: به طور کلی میتوان اذعان نمود که با به کارگیری صحیح مدیریت استعداد و ابعاد آن می توان بهره وری نیروی انسانی و به تبع آن نوآوری در سازمان های ورزشی را بهبود بخشید و باعث کارایی هرچه بیشتر افراد مستعد در سازمان شد.