بررسی ابعاد مسیرهای پیشرفت شغلی کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان شمال‌غرب ایران

Abstract

هدف:هدف از این تحقیق، بررسی ابعاد مسیرهای پیشرفت شغلی کارکنان ادارات کل ورزش وجوانان شمال­غرب ایران می‌باشد. روش­شناسی: روش پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی بود که به شیوه میدانی انجام‌شد. جامعه آماری شامل 320 نفر از کارکنان مرد و زن ادارات کل ورزش و جوانان شمال­ غرب کشور بودند که بر اساس روش نمونه­گیری غیر تصادفی هدفمند 263 نفر انتخاب‌شدند. ابزار جمع­آوری داده­ها، پرسش‌نامه مسیرهای پیشرفت شغلی شاین (1990)، بود. جهت تحلیل داده­ها از آزمون‌های آمار توصیفی و استنباطی (کلموگروف ـ اسمیرنوف، آزمون همبستگی پیرسون، آزمون t مستقل، t تک نمونه­ای و تحلیل واریانس یک طرفه) استفاده‌شد. یافته­ها: 1- نتایج ضریب همبستگی پیرسون بر وجود رابطه مثبت و معناداری بین مسیرهای ترقی شغلی کارکنان در سطح (05/0α<) دلالت دارد. 2- نتایج آزمون آماری تی تک نمونه‌ای نشان‌داد بین مؤلفه­های تحقیق، تنها در میان چهار مؤلفه مسیرهای شغلی، امنیت - ثبات (001/0p= ،26/5t=) فنی/کارکردی (005/0p= ،­19/4t=) خلاقیت (001/0p= ،­8/5t=) و تنوع- چالش محض (03/0p= ،­19/4t=) تفاوت معنی­داری وجود دارد. 3- نتایج آزمون تی مستقل نشان‌داد که تفاوت معنی‌داری بین میانگین مسیرهای ترقی شغلی کارکنان از لحاظ وضعیت تأهل (05/0p= ،­19/4r=) و جنسیت (05/0p= ،­61/0r=) در سطح ( 05/0α<) وجود ندارد؛ هم‌چنین نتایج تحلیل واریانس نشان داد، تفاوت معنی‌داری بین میانگین مسیرهای پیشرفت شغلی کارکنان بر حسب سن (15/0p= ،­75/1F=)، تحصیلات (98/0p= ،­09/0F=) و سنوات خدمت (2/0p= ،­5/1F=) وجود ندارد. تنها در مؤلفه محل خدمت (001/0p= ،­82/1F=) تفاوت معناداری وجود داشت.

نتیجه­گیری: به­طور کلی می­توان گفت بهتر است، مدیران ادارات کل ورزش و جوانان شمال ­غرب میان مؤلفه­های مسیر پیشرفت شغلی کارکنان، برای مؤلفه­های فنی/ کارکردی، خلاقیت، تنوع و امنیت، اهمیت بیشتری قائل شوند.