نقش ائمه شیعه (س) در شکل دهی به علوم قرآنی با تاکید بر ر وش تفسیری قرآن به قرآن

Abstract

این مقاله برآن است تا با نشان‌دادن جایگاه محوری ولایت در تفسیر وپاسداری کلام خداوند ازفهم‌های غیراصیل و کژروی‌ها؛ جریان امامت و استمرارسیره و سنّت نبوی در گفتار ائمه (ع)،رابه عنوان مکمل گرایش به روش تفسیر قرآن‌به‌قرآن در میان تفاسیر شیعی معرفی کند که با پدید­آمدن شرایط جدید و نیازهای فکری جامعه، با کاربردی کردن این روش جلوه­ های بیشتری از آن به منصه ظهور می رسد. درمیان تفاسیر شیعه بارزترین نمونه­ ی تفسیری شیعی ، که گسترۀ بیشتری از گونۀ تفسیر قرآن ‌به ‌قرآن را به کار برده است، <em>التبیان فی تفسیر القرآن</em> اثر شیخ طوسی (460-385ق) است. در میان مفسران متأخر نیز نمونۀ بارز این بهره‌گیری از مسیر ولایت را می‌توان در <em>المیزان فی تفسیر القرآن</em> از علامه سیدمحمدحسین طباطبائی مشاهده کرد که در پاسخ به نیازهای فکری عصر حاضر تجلی بیشتری یافته است.