مقایسه جیره‌های دارای پروبیوتیک یه همراه مخمر ساکارومایسس سرویسیه و اسیدهای آلی بر صفات عملکردی، ریخت‌‌شناسی روده و شمارش باکتری های سکومی در جوجه‌‌های گوشتی

Abstract

این تحقیق با هدف مقایسه اثر پروبیوتیک و مکملی از اسیدهای آلی بر خصوصیات عملکردی، ریخت‌‌شناسی روده و شمارش باکتری‌های روده‌ایی در جوجه‌های گوشتی انجام شد. این آزمایش با 20 واحد آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 گروه آزمایشی، 5 تکرار و با 15 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308، مخلوط نر و ماده در هر تکرار به مدت 42 روز انجام شد. گروه-های آزمایشی شامل: گروه شاهد، دریافت کننده جیره پایه و گروه دوم، سوم و چهارم به ترتیب علاوه بر جیره پایه، 1/0 درصد پروبیوتیک، 1/0 درصد مکمل اسید آلی و جیره مخلوط پروبیوتیک و مکمل اسید آلی (05/0درصد+ 05/0درصد) دریافت کردند. نتایج حاصله از این مطالعه نشان داد که استفاده همزمان از پروبیوتیک و مکمل اسید آلی سبب افزایش وزن در پایان دوره پرورشی و بهبود ضریب تبدیل غذایی شد. کمترین تعداد باکتری‌های کلی‌فرمی و سالمونلا، در گروه دریافت کننده پروبیوتیک و مکمل اسید آلی بوده و کمترین میزان اشریشیاکولی در گروه دریافت کننده مکمل اسید آلی بوده است. همچنین گروه دریافت کننده همزمان پروبیوتیک و مکمل اسید آلی بیشترین ارتفاع پرزهای روده‌ در ناحیه ایلئوم را داشته و افزایش تعداد سلول‌های گابلت و عمق کریپت‌های روده‌ در گروه شاهد و سپس پروبیوتیک تجاری مشاهده شد. به‌طور کلی با توجه به نتایج این بررسی می‌توان گفت، استفاده همزمان از پروبیوتیک و مکمل اسید آلی در جیره طیور گوشتی در بهبود صفات عملکردی و کاهش حضور باکتری‌های بیماری‌زای روده‌ایی و بهبود شاخص‌های بافتی روده می‌تواند موثر باشد.