تعیین ارزش غذایی دو جلبک‌ دریایی (سارگاسوم آنگوستیفولیوم و گراسیلاریا کورتیکاتا) استان بوشهر برای تغذیه نشخوارکنندگان

Abstract

این پژوهش به‌منظور تعیین ارزش غذایی دو جلبک‌ دریایی غالب (سارگاسوم آنگوستیفولیوم و گراسیلاریا کورتیکاتا) استان‌‌ بوشهر انجام شد. ترکیب شیمیایی جلبک‌ها در قالب طرح کاملا تصادفی و قابلیت هضم خوراک جلبک‌های ذکرشده (جلبک به همراه یونجه)، با استفاده از گوسفندان نر بالغ بومی استان در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه سطح 10، 15 و 20 درصد (با چهار تکرار) در شش تیمار اجرا شد. تیمارها عبارت بودند از:1- خوراک سارگاسوم و یونجه با نسبت 10 درصد جلبک، 2- خوراک سارگاسوم و یونجه با نسبت 15 درصد جلبک، 3- خوراک سارگاسوم و یونجه با نسبت 20 درصد جلبک، 4- خوراک گراسیلاریا و یونجه با نسبت 10 درصد جلبک، 5- خوراک گراسیلاریا و یونجه با نسبت 15 درصد جلبک و 6- خوراک گراسیلاریا و یونجه با نسبت 20 درصد. نتایج نشان دادند که درصد ماده خشک، ماده آلی و خاکستر خام جلبک‌های سارگاسوم و گراسیلاریا با هم تفاوت معنی‌داری نداشتند. درصد پروتئین خام جلبک‌ گراسیلاریا نسبت به جلبک سارگاسوم به‌طور معنی‌داری بیشتر بود. قابلیت هضم ماده خشک، ماده آلی، پروتئین خام و دیواره سلولی خوراک جلبک‌ گراسیلاریا نسبت به خوراک جلبک سارگاسوم به‌طور معنی‌داری بیشتر بود. قابلیت هضم ماده خشک، ماده آلی، دیواره سلولی و دیواره سلولی منهای همی‌سلولز خوراک جلبک‌های سارگاسوم و‌ گراسیلاریا در سطح 15 درصد نسبت به سطح 10 درصد افزایش معنی‌داری نشان داد. به‌طورکلی، نتایج نشان دادند که جلبک گراسیلاریا نسبت به جلبک سارگاسوم به دلیل میزان پروتئین خام بیشتر، برای تغذیه دام مناسب‌تر بوده و سطح مناسب برای جلبک‌ گراسیلاریا، 15 درصد تعیین شد.