بررسی اثر دو سطح انرژی و طول مدت پروار بر عملکرد بره های نر چالشتری

Abstract

این پژوهش جهت بررسی اثر دو سطح انرژی و طول مدت دوره پروار بر خصوصیات رشد بره های نر بومی چالشتری اجرا گردید. برای این منظور تعداد 64 رأس بره شیرگیری شده با جیره ای شامل دو سطح 3/2 و 5/2 مگاکالری در کیلوگرم انرژی قابل متابولیسم در دو دوره 90 و 120 روزه، پروار گردیدند.آزمایش در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با روش فاکتوریل 2×2 انجام شد.پروتئین خام جیره ها( 14 درصد)در همه تیمارها یکسان بود. در پایان هر دوره پروار، 16 رأس و مجموعا 32 راس بره بطور تصادفی انتخاب و ذبح گردیدند. کلیه اطلاعات با بسته آماری SAS و روش GLM تجزیه و تحلیل آماری شدند. سطوح مختلف انرژی اثر معنی داری بر افزایش وزن روزانه بره ها نداشت. طول مدت پروار بر روی افزایش وزن روزانه بره ها تاثیر معنی دار داشت (01/0p<). تأثیر سطوح مختلف انرژی و مدت پروار بر خوراک مصرفی روزانه و ضریب تبدیل خوراک بره ها معنی دار بود (05/0p<). اثر مدت پروار بر میزان آب از دست رفته گوشت در سردخانه در طی 24 ساعت معنی دار بود(05/0p<). در کل به دلیل افزایش وزن روزانه بیش تر، خوراک مصرفی روزانه کم تر و ضریب تبدیل خوراک و بازده غذایی بهتر، مدت پروار 90 روز و با توجه به عدم تفاوت معنی دار در افزایش وزن روزانه، بازده غذایی و افت لاشه، سطح انرژی 3/2 مگا کالری، نتایج بهتری داشتند.