نقش رهبری تحول آفرین در ایجاد نظم و امنیت در مناطق حاشیه‌نشین البرز (مطالعه موردی: محله اسلام‌آباد کرج)

Abstract

در این پژوهش جامعه (شهر) به عنوان یک ابر سازمان در نظر گرفته شده که از ادغام سازمان‌های کوچک‌تر (محلات) تشکیل شده است. لذا برای نیل به اهداف این ابرسازمان نیازمند کارکرد بهینه سازمان‌های سازنده آن (محلات) هستیم. بر همین اساس در این مطالعه تلاش شد سازمان‌هایی که دچار بیشترین آنومی هستند (محلات حاشیه‌نشین) به عنوان سوژه اصلی پژوهش انتخاب شوند. پژوهش حاضر یک پژوهش کیفی است. نمونه‌گیری در این پژوهش به‌صورت هدفمند از نوع نظری بوده است. بر این اساس در گام نخست به شناسایی ساکنین (اهالی) قدیمی و شناخته شده‌تر در سطح محله به عنوان نمونه اقدام شد. انتخاب نمونه‌ها نیز تا جایی تداوم یافته است که کفایت و اشباع داده‌ها صورت گرفته باشد و پژوهشگران دریابند نمونه‌های بعدی اطلاعات متمایزی را در اختیار آنان نخواهند گذاشت. در نهایت پژوهشگربا انجام 12 مصاحبه به اشباع نظری رسیده است. پس از کد گذار یافته‌های حاصل از مصاحبه و ساخت مضامین فرعی، مؤلفه‌های رهبری تحول‌گرا (مضامین اصلی) حاصل شد. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد فقدان رهبری تحول‌آفرین در محله (و حتی مدیران شهری) موجبات بازتولید شرایط نامساعد در مناطق حاشیه‌نشین است. اهالی محله اسلام‌آباد همواره به دنبال فردی هستند که با توانمندی‌های خاص خود شرایط زندگی در این محله را تغییر دهد.