نقش سبک‌های دلبستگی در افزایش خرسندی زناشویی و پیشگیری از طلاق عاطفی در دانشجویان زن متأهل

Abstract

هدف این پژوهش تعیین نقش سبک‌های دلبستگی در افزایش خرسندی زناشویی و پیشگیری از طلاق عاطفی در دانشجویان زن متأهل بود. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش کلیه‌ی دانشجویان زن متأهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در سال تحصیلی 97 _ 1396 بودند. نمونه آماری بر اساس فرمول گرین و با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای به تعداد 200 نفر انتخاب شد. ابزار پژوهش عبارت بود از: پرسشنامه سبک‌های دلبستگی بزرگسالان هازن و شیور (1987)، پرسشنامه خرسندی زناشویی ازرین، ناستر و جونز (1973) و پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن (2008). نتایج تحلیل واریانس رگرسیون بر اساس آماره F در خصوص متغیرهای سبک دلبستگی اجتنابی، سبک دلبستگی ایمن و سبک دلبستگی دو سو گرا نشان داد که نتایج معنادار است. یافته‌های پژوهش بیان کرد که بین دلبستگی ایمن، همبستگی و خرسندی رابطه مستقیم و معنادار وجود دارد. همچنین بین سبک‌های دلبستگی نوع اجتنابی با خرسندی زناشویی، نوع ایمن با خرسندی و نوع اجتنابی با طلاق عاطفی رابطه معنی‌داری وجود دارد (05/0