تبیین الگوی منظر معنوی از سفر ارزان قیمت بررسی موردی گردشگران هیتچهایک زن و مرد

Abstract

سفرهای ارزان قیمت راه حلی برای کاهش هزینه‌های سفر و مدیریت آن است به شکلی که گردشگران علاقمند به تجربیات پرمخاطره بتوانند دو مؤلفۀ مهم تجربۀ سفر خاص و سفرکردن با هزینه‌های پایین را به دست آوردند. مقولۀ هیتچهایک یا سواری مجانی دارای سابقه دیرینۀ بین‌المللی است، اما در ایران اصل جدیدی به حساب می‌آید. شاید محدودیت‌ها و سختی‌های این‌گونه از سفرها در ایران دلیلی بر بعد نظری این موضوع به حساب آید. آنچه مسلّم است گونه‌های خاص گردشگری با تفسیرها و حالات معنوی متفاوتی همراه است و این پژوهش به دنبال این است که مؤلفه‌های معنوی قابل تجربه در گونۀ گردشگری هیتچهایک را به شکلی نظری الگوسازی کند. لذا این پژوهش از نوعی کیفی است که با استفاده از روش گراندد تئوری و استفاده از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با زنان و مردانی که تجربۀ این سفر را داشته‌اند صورت گرفته است. 28 مصاحبۀ موفق برای رسیدن به اشباع نظری صورت گرفت و پس از کدگذاری‌های باز محوری و گزینشی، یافته‌های پژوهش به شکل الگوی پاردایمی استخراج شد. تمایل به آشنایی با فرهنگ‌ها، ریسک‌کردن و ساده سفرکردن به عنوان عوامل علّی و مزاحمت‌های همسفرها، مقاومت اجتماعی و سختی در جامعۀ میزبان به عنوان عامل مداخله‌گر و تعاملات بین فرهنگی و غیرقابل پیش‌بینی‌بودن اتفاقات به عنوان عوامل زمینه‌ای شناخته شدند. در لحظه زندگی‌کردن، صلح و دوستی و اعتماد به غریبه‌ها راهبردهایی هستند که پدیدۀ محوری تغییرات روحانی در سفر پر مخاطره را به پیامدهای خداشناسی، حسنات اخلاقی، افزایش تعداد دوستان و تغییر بینش منتهی می‌سازد. نتایج نشان می‎دهد که گونۀ گردشگری ارزان و پرمخاطره، دارای مؤلفه‌های معنوی متمایزی است که شناسایی و مدیریت آنها می‌تواند تجربۀ معنوی را به ارمغان آورد.