تأثیر عصاره بافت غضروفی جنینی بر تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی به استئوبلاست

Abstract

تمامی سلول های بنیادی از دو گروه سلول های بنیادی جنینی و سلول های بنیادی بزرگسال منشأ می گیرند. مهمترین سلول های بنیادی بزرگسال، سلول های بنیادی مزانشیمی هستند. سلول های مزانشیمی سلول هایی پرتوان و غیرخونساز با قابلیت خودنوزایی و پتانسیل تمایزی بالا می باشند. این سلول ها در مغزاستخوان و سایر بافت های اسکلتی وجود دارند. سلول های مزانشیمی از منشأ مغزاستخوان قادرند به سلول های استئوبلاست، استئوسیت، چربی، غضروفی، تاندون و ماهیچه در شرایط in vivoو in vitroتمایز یابند. تمایز استئوبلاستی در آزمایشگاه نیازمند عوامل متعددی است تا شرایطی همانند میکرومحیط بافت استخوان ایجاد کنند. در این تحقیق اثر عصاره بافتی جنین موش 15 روزه در تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی مغزاستخوان به سلول های استئوبلاستی مورد مطالعه قرار گرفت. سلول های بنیادی مزانشیمی از مغز استخوان موش جدا شده و در فلاسک های حاوی محیطDMEM-F12 ، andmu;g/mL100 استرپتومایسین،IU/mL 100پنی سیلین و 10% FBSکشت شدند. سلول های بنیادی مزانشیمی با انجام عمل پاساژ خالص گردیده، سپس تحت تأثیر عصاره بافت غضروفی جنین موش 15 روزه قرار گرفتند. پس از پایان کشت 21 روزه، برای تشخیص سلول های استئوبلاستی از رنگ آلیزارین قرمز استفاده شد. پس از تأثیر عصاره، سلول های بنیادی مزانشیمی دوکی شکل تغییر شکل داده و زوائد فراوانی در هر سلول مشاهده گردید. رنگ آمیزی آلیزارین قرمز تمایز سلو ل های بنیادی مزانشیمی به استئوبلاستی را نشان می دهد. همچنین تمایز استئوبلاستی سلول های بنیادی مزانشیمی، فاکتورهای مورفوژنی و استئوژنز عصاره بافت غضروفی جنین موش 15 روزه را تأیید می کند. این نتایج تمایز استئوبلاستی سلول های بنیادی مزانشیمی را بیان می کند، از اینرو می توان در تمایز استئوبلاستی مدل های آزمایشگاهی و درمان بیماری های ژنتیکی استخوان به فراوانی استفاده کرد.