ارزیابی هیستوپاتولوژی کبد موش های صحرایی ماده مبتلا به دیابت و سندرم متابولیک و روش های درمانی آن با هدف کاهش آسیب

Abstract

سندرم متابولیک یکی از شایع­ترین اختلالات متابولیک است، که فرد را در معرض خطرات زیادی از جمله بیماری­های قلبی عروقی و دیابت قرار می­دهد. همچنین شیوع روبه رشد دیابت به طورکلی و به خصوص در افراد جوانتر سبب افزایش بروز آن در بارداری نیز می­شود. دیابت آشکار یکی از عوامل خطرساز برای زایمان است و میزان بروز مالفورماسیون های عمده در زنان مبتلا به دیابت دو برابر بیشتر می­باشد. لذا هدف از این مطالعه بررسی تغییرات هیستوپاتولوژیک کبد مادران مبتلا به دیابت و سندرم متابولیک و بررسی روش­های درمانی موجود می باشد.این مطالعه بر روی 34 سر موش صحرایی از نژاد ویستار انجام شده است. حیوانات به نه گروه تقسیم شدند.موش­های ماده پس از طی دوران بارداری جهت نمونه­برداری و مطالعات میکروسکوپیآماده شدند.در گروه­های دیابتی اثرات دیابت،تنها با مصرف متفورمین کاهش پیدا کردو ورزش بر روی التیام بافت کبد اثری نداشت.در حالیکه در گروه سندرم متابولیک تمرینات ورزش توانست اثرات ناشی از سندرم را کاهش دهد که این نتیجه نسبت به متفورمین موثرتر بوده و ترکیب متفورمین و ورزش نیز اثرات ترمیمی مناسبی را ایجاد نمود. در برخی متغیرها مانند پرخونی و التهاب نسبت به گروهی که تنها ورزش انجام دادند این اثرات کمتر دیده شد.در گروه سندرم متابولیکی که ورزش کردند، پرخونی و التهاب دیده نشد، در حالیکه در گروه سندرم متابولیک که تحت درمان با متفورمین و ورزش قرار گرفتند پرخونی و التهاب کبدیوجود داشت.نتایج نشان می دهد ترکیب متفورمین و تمرینات ورزشی در کنار یکدیگر تغییرات حاصل از سندرم متابولیک و احتمالا دیابت را کاهش می­دهد.