تاثیر چهار هفته تمرین ورزشی تداومی و تناوبی بر سطوح اکتیوین-A عضلانی در موش‌های ماده مبتلا به سرطان پستان

Abstract

تنظیم افزایشی سطوح اکتیوین-A در نمونه­های سرطانی دچار شده به کاشکسی گزارش شده است. هدف از اجرای پژوهش حاضر بررسی تاثیر چهار هفته تمرین تداومی و تناوبی بر سطوح اکتیوین-A در بافت عضلانی موش­های ماده مبتلا به سرطان پستان بود. 32 سر موش ماده Balb/c شش تا هشت هفته­ای به صورت تصادفی در چهار گروه کنترل، کنترل توموری، تمرین تناوبی+تومور و تمرین تداومی +تومور قرار گرفتند (هشت موش در هر گروه). برنامه تمرین تناوبی و تداومی به مدت چهار هفته و پنج جلسه در هفته روی نوارگردان طراحی شده برای جوندگان اجرا شد. 48 ساعت بعد از جلسه آخر تمرین، بافت عضله دوقلو جدا شد و بعد از هموژن کردن آن، سطوح اکتیوین-A به روش الایزا در بافت عضلانی اندازه­گیری شد. حجم تومور نیز با کولیس دیجیتال اندازه­گیری شد و به منظور تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. نتایج حاضر نشان داد که سطوح اکتیوین-A در بافت عضلانی گروه تمرین تداومی در مقایسه با گروه کنترل توموری به صورت معناداری کمتر است (026/0=<em>p </em>). باوجود این، تفاوت معناداری برای سطوح اکتیوین-<em>A</em> بین گروه کنترل توموری و گروه تمرین تناوبی مشاهده نشد (105/0= <em>p</em>). وزن عضله دوقلو در گروه سالم به صورت معنادرای بیشتر از گروه­های توموری بود (05/0 > <em>p</em>) و تمرین ورزشی تداومی و تناوبی با تغییر معناداری در وزن عضله دوقلو همراه نبود (05/0 <<em>p </em>). علاوه بر این، حجم تومور در گروه تداومی و تناوبی نسبت به گروه کنترل توموری به صورت معناداری کمتر بود (001/0 > <em>p</em>)، اما تفاوت معناداری بین گروه تمرین تداومی و تناوبی مشاهده نشد (681/0= <em>p</em>). بر اساس یافته­های حاضر می­توان عنوان کرد که حداقل در کوتاه مدت (چهار هفته) تمرین ورزشی نمی­تواند تاثیر معناداری بر توده عضلانی موش­های ماده مبتلا به سرطان پستان داشته باشد.