بررسی اثر نانو سلنیوم بر اووژنز و تغییرات رحمی در موش بالغ نژاد NMRI

Abstract

عناصر غذایی مختلف با اثر بر اندام­های تولیدمثلی مردان و زنان در پیشگیری و درمان ناباروری تاثیر بسزایی دارند. از جمله این عناصر می­توان به سلنیوم اشاره کرد. هدف از این تحقیق، ارزیابی نانوذرات سلنیوم بر روی اووژنز و تغییرات رحمی در موش ماده بالغ نژاد NMRI بود. در تحقیق حاضر، 30 سر موش ماده بالغ نژاد NMRI مورد استفاده قرار گرفت. حیوانات به صورت تصادفی در پنج گروه شامل گروه کنترل، شم و سه گروه تجربی قرار داده شدند. گروه کنترل بدون تاثیر نانوسلنیوم و حلال آن قرار گرفتند. گروه شم حلال نانوسلنیوم (آب مقطر) را دریافت کردند. گروه­های تجربی نانوسلنیوم را در سه غلظت 2/0، 3/0، 4/0 میلی­گرم بر کیلوگرم به مدت 30 روز از طریق گاواژ دریافت کردند. وزن موش­ها در گروه­های تجربی در دوزهای 3/0 و 4/0 میلی­گرم بر کیلوگرم نانوسلنیوم کاهش معنی­داری داشته است. وزن تخمدان­ها و قطر آنها کاهش داشته اما معنی­دار نبود. تعداد فولیکول­های بدوی، اولیه، ثانویه، آتروفیه افزایش داشته است. تعداد فولیکول گراآف در دوز 4/0 و جسم زرد در دوز 3/0 کاهش داشته است. قطر فولیکول­های بدوی، اولیه، آتروفیه و قطر جسم زرد کاهش داشته است. فولیکول ثانویه قطرش افزایش داشته اما معنی­دار نبود. قطر فولیکول گراآف تغییرات معنی­داری نداشته است.تعداد رگ­های خونی تخمدان­ها افزایش داشته اما قطر آنها تغییر معنی­داری نداشته است. در گروه­های تجربی قطر حفره رحم کاهش معنی­دار داشته است. ضخامت لایه رحمی پریمتریوم کاهش داشته، ضخامت میومتریوم کاهش معنی­دار داشته، ضخامت لایه رحمی آندومتریوم افزایش معنی­داری داشته است. تعداد غدد لایه آندومتریوم در گروه تجربی سوم کاهش داشته اما قطر آنها در هیچ کدام از گروه­ها تغییرات معنی­داری نداشته است. نانوسلنیوم به دلیل خاصیت آنتی­اکسیدانی باعث، افزایش تعداد فولیکول­های بدوی، اولیه، ثانویه شد و لایه رحمی آندومتر افزایش و پریمتریوم و میومتریوم کاهش داشته است.