تاثیر همزمان فعالیت بدنی منظم و ویتامین D بر شاخص‌های آنتروپومتری و عملکرد ورزشی در رت های قرار گرفته در معرض آب اکسیژنه

Abstract

مطالعات نشان داده اند که چاقی و سطوح بالای چربی منجر به تولید گونه­های فعال اکسیژن شده و کمبود VD با چاقی مرتبط است. از آنجایی که آب اکسیژنه (H₂O₂) بعنوان نشانگر گونه­های اکسیژن واکنش­گر (ROS) جهت ارزیابی پاسخ سلول­ها به استرس اکسیداتیو استفاده می­شود. هدف پژوهش حاضر، بررسی همزمان فعالیت بدنی و ویتامین D (VD₃) در درجات متفاوت استرس اکسیداتیو و توانایی دوز پایین و بالای H₂O₂ بر شاخص­های آنتروپومتری می­باشد. در این مطالعه، 60 سر رت نر در ده گروه شش­تایی شامل: 1- گروه کنترل، 2- گروه H₂O₂ ؛ 3- گروه 2H₂O₂؛ 4- گروه H₂O₂و VD₃؛ 5- گروه 2H₂O₂و VD₃؛ 6- گروه H₂O₂و فعالیت تمرینی؛ 7- گروه 2H₂O₂و فعالیت بدنی؛ 8- گروه H₂O₂و VD₃و فعالیت بدنی؛ 9- گروه 2H₂O₂و VD₃و فعالیت بدنی و 10- گروه تحت دی­متیل سولفوکساید و سالین تقسیم شده و به مدت 8 هفته با تردمیل در سرعت و شیب­های مشخص مورد آزمون قرار گرفتند. سپس شاخص­های آنتروپومتری اندازه­گیری و داده­ها با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و آنالیز واریانس یکطرفه توسط نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته­ها نشان داد که سطوح پایین H₂O₂، فعالیت تمرینی منظم و ویتامینD بر میزان شاخص­های آنتروپومتری اثر معناداری نداشت اما در گروه­های اعمال شده با دوز بالای آب اکسیژنه (2H₂O₂) نسبت به گروه کنترل و گروه­های اعمال شده با دوز پایین تغییرات معنی­داری در شاخص Lee، مدت زمان دویدن و توده­ی بدنی دارند. به نظر می­رسد که می­توان از سطوح بالای H₂O₂، فعالیت تمرینی منظم و مصرف آنتی­اکسیدان ویتامین D جهت کاهش استرس اکسیداتیو و التهاب میوکارد استفاده نمود.