بررسی اثر نانوکورکومین در درمان کبد چرب غیرالکلی در موشهای هایپرکلسترولمی

Abstract

با توجه به کاربرد وسیع نانوذرات در پزشکی، بررسی پاتولوژی آنها ضروری بنظر می­رسد. ویژگی مهم نانوذرات، اندازه کوچک آنها است. تجمع بیش از حد چربی در کبد و التهاب آن موجب سیروز کبدی می­گردد. هدف از این مطالعه، تعیین اثر نانوکورکومین بر بیماری کبد چرب و کلسترول، تری­گلیسیرید، لیپوپروتئین با دانسیته بالا (HDL)، لیپوپروتئین با دانسیته پایین (LDL)، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) و آلانین آمینوترانسفراز (ALT) سرم می­باشد. در این مطالعه 60 سر موش نر در 6 گروه ده­­تایی تقسیم شدند که شامل: گروه کنترل، گروه کلسترول، گروه کلسترول و کورکومین و سه گروه­ دریافت­کننده دوزهای مختلف نانوکورکومین که به صورت گاواژ تغذیه شدند. میزان پروفایل لیپیدی و آنزیم­های کبدی اندازه­گیری و نمونه بافت کبد موش­ها پس از تثبیت در بافر فرمالین و رنگ­آمیزی با هماتوکسیلین و ائوزین مورد مطالعه قرار گرفتند. تحلیل داده­ها توسط نرم افزارSPSS انجام شد. بررسی­ها نشان داد که درگروه تغذیه شده با دوز بالای نانوکورکومین میزان تری گلیسرید، کلسترول، LDL، ASTو ALT به طور معنی­داری کاهش و در دو گروه دریافت کننده­ دوز 50 و 100 نانوکورکومین، نسبت به گروه کورکومین(غیرنانو) و گروه کلسترول کاهش معنی­داری را نشان دادند. پروفایل لیپیدی، AST و ALT گروه کورکومین غیرنانو نسبت به گروه کنترل کاهش معنی­داری نداشت اما تغیر در میزانHDL معنی­دار بود. تغییرات آسیب­شناسی کبد گروه دریافت کننده­ی کلسترول موجب ایجاد توده­های چربی و گروه­های تغذیه شده توسط دوز 50 نانوکورکومین اثری از توده چربی نداشتند. نتایج نشان داد که می­توان از دوزهای مناسب نانوکورکومین برای درمان بیماری کبد چرب غیرالکلی استفاده نمود.