ارزیابی کیفیت و بیان ژن­های اختصاصی تروفواکتودرمی Cdx2و Eomesدر بلاستوسیست­های سوراخ شده به کمک ریزسوزن، پیش از انجماد شیشه ­ای

Abstract

انجماد رویان در مراحل مختلف تکوینی شامل زیگوت، مراحل اولیه­ی تسهیم و بلاستوسیست، یکی از بخش­های اصلی در اکثر برنامه­های لقاح آزمایشگاهی است. به دلیل هماهنگی بهتر اندومتر و رویان و نیز نرخ لانه­گزینی بالاتر بلاستوسیست، انجماد آن نسبت به سایر مراحل در ارجحیت قرار دارد. با این وجود حضور مایع درون حفره­ی بلاستوسل و نیز تشکیل کریستال یخ، انجماد آن را با محدودیت روبرو ساخته است. لذا در این مطالعه، با خارج ساختن این مایع با کمک تکنیک سوراخ نمودن مصنوعی و بررسی کیفیت بلاستوسیست از لحاظ سلولی و مولکولی، علاوه بر بهبود انجماد بلاستوسیست، سعی در بررسی ارتباط بین این روش و تغییر بیان ژن­های رده­ی سلولی تروفواکتودرم نمودیم. بدین منظور تعداد 421 بلاستوسیست برون­تنی موش از نژاد NMRIپس از انجام IVF، و کشت به مدت5/4- 4 روز در محیط آزمایشگاه، به­دست آمدند و به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. گروه اول پس از قرارگیری در محیط­های انجماد، به وسیله­ی کرایوتاپ درون ازت غوطه­ور و سپس ذوب شدند. گروه دوم پس از انجام تکنیک سوراخ نمودن مصنوعی، بلافاصله منجمد- ذوب گردیدند. سپس هر دو گروه از نظر زنده­مانی، خروج از زونا و بیان ژن­ها با نتایج گروه سوم (کنترل) مقایسه شدند.در این مطالعه، میزان خروج از زونا با سوراخ کردن مصنوعی بلاستوسیست قبل از انجماد، به­صورت معنی­داری افزایش یافت. این در حالی است که میزان زنده­مانی در گروه­های تحت تیمار، مشابه با گروه کنترل، بالا بود. انجماد شیشه­ای موجب افزایش در میزان بیان ژن­های Eomesو Cdx2شد. اما با کاهش مایع بلاستوسل قبل از انجماد، میزان بیان این ژن­ها نسبت به گروه انجماد شیشه­ای به­صورت معنی­داری کاهش پیدا کرد و به گروه کنترل نزدیک شد (05/0p ). از آن­جایی که هیچ نتیجه­ای مبنی بر تاثیر منفی استفاده از این تکنیک مشاهده نگردید و با توجه به افزایش میزان خروج از زونا، کاهش حجم مایع بلاستوسل قبل از انجماد شیشه­ای می­تواند مفید واقع شود.