تاثیرگیرنده های موسکارینی ناحیه هیپوکامپ پشتی بریادگیری وابسته به وضعیت کانابینوئیدها در مدل یادگیری اجتنابی مهاری

Abstract

در این مطالعه اثر آگونیست و آنتاگونیست گیرنده موسکارینی در یادگیری وابسته به وضعیت القاء شده توسط WIN55, 212-2 مورد بررسی قرار گرفت . روش اجتنابی مهاری (غیر فعال) با مدلStep- downبرای بررسی حافظه در موش های آزمایشگاهی بکار گرفته شد و حافظه جانور 24 ساعت بعد از آموزش مورد بررسی قرار گرفت . تزریق درون مغزی آگونیست گیرنده های کانابینوئیدیWIN55, 212-2 (andmicro;g/mouse1 ، 5/0 ) در روز آموزش به تخریب حافظه حیوانات منجر شد . تخریب حافظه ای که با بکاربردن مقدار موثر WIN55, 212-2 (andmicro;g/mouse1 ) در روز آموزش ایجاد شد با بکار WIN55, 212-2(andmicro;g/mouse1 ، 5/0 ) در روز آزمون از بین رفت و حافظه به حالت عادی برگشت که نشان دهنده این می باشد که WIN55, 212-2 می تواند یادگیری وابسته به وضعیت ایجاد کند . بکار بردن فیزوستیگمین ( مهار کننده استیل کولین استراز ) به تنهایی در روز آزمون تاثیری برروی حافظه نداشت ، اما بکاربردن آنتاگونیست گیرنده موسکارینی ، اسکوپولامین (andmicro;g/mouse4 ) در روز آزمون به تنهایی می تواند باعث تخریب حافظه شود. تخریب حافظه ای که با بکاربردن مقدار موثر WIN55, 212-2 (andmicro;g/mouse1 ) در روز آموزش ایجاد شده بودبطور کامل با بکاربردن فیزوستیگمین (andmicro;g/mouse4 ، 1 ) و اسکوپولامین (andmicro;g/mouse4 ) در روز آزمون برگردانده می شود . بعلاوه استفاده همزمان از مقادیر غیر موثر WIN55, 212-2 (andmicro;g/mouse25/0 ) و اسکوپولامین (andmicro;g/mouse1) قادر به برگرداندن حافظه تخریب شده با WIN55, 212-2 (andmicro;g/mouse1 ) در روز آموزش می باشند . نتیجه گیری : این یافته ها نشان می دهند که گیرنده های موسکارینی ناحیه هیپوکامپ در یادگیری وابسته به وضعیت القاء شده توسط WIN55, 212-2 نقش دارند