شناسایی خرابی در تیرفولادی یکسرگیردار بر اساس ترکیب روش اجزاء محدود و الگوریتم ژنتیک چند هدفه

Abstract

امروزه شناسایی خرابی در سازه ها به عنوان یکی از موضوعاتی است که مورد توجه ویژه دانشمندان قرار گرفته است.خرابی در سازه ها ممکن است به دلایلی مختلفی ایجاد گردد. بر همین اساس روش های مختلفی جهت شناسایی خرابی در سازه ها ارائه شده است. روش های مرسوم تخمین شدت و محل خرابی با استفاده از فرکانس های طبیعی سازه بسیار مشکل و اصولاً با خطای بالا امکان پذیر می باشد. هدف این مقاله شناسایی محل و عمق خرابی با استفاده از سه فرکانس طبیعی در یک تیر عمیق یکسر گیردار می باشد. تیرهای یکسر گیردار در سه حالت نسبت طول به ارتفاع 5،9 و 3 موردبررسی قرار گرفته است. برای حل مسئله از روش اجزاء محدود استفاده گردید و جهت بهینه سازی پاسخ های به دست آمده از الگوریتم استفاده شده است. توابع هدف در فرآیند بهینه سازی شامل 4 تابع مجزا بوده که در هر دوره حل اجزاء محدود بروز (MOGA) ژنتیک چندهدفه می شود. در این تحقیق جهت بررسی صحت نتایج به دست آمده، مقایسه ای بین یک مثال آزمایشگاهی و روش پیشنهادی انجام گردید. در همه حالات، عمق و محل خرابی به دست آمده از روش پیشنهادی دارای دقت بالایی می باشد.