مطالعۀ مؤلفه‌های بنیادی نظریۀ نهادی جورج دیکی در آثار مفهومی هنرمندان (مطالعۀ موردی؛ آثار مارسل دوشان، باربارا کروگر و کیت آرنت)

Abstract

چکیده <br />بیان مسئله: شناخت و ادراک آثار هنری شکل‌گرفته در دوران معاصر، از جمله هنر مفهومی که به‌عنوان نخستین جنبش هنری پست‌مدرن می‌توان از آن یاد کرد، تنها در پرتو شناخت نظریۀ نهادی جورج دیکی امکان‌پذیر است. جورج دیکی، با طرح مؤلفه‌های بنیادی نظریۀ نهادی همچون شیء مصنوع، جهان هنر و اعطای شأن هنری، راه را برای ورود اشیای حاضر‌آماده و پیش‌ساخته به هنر گشود. البته هنرمندان مفهومی همچون مارسل دوشان، باربارا کروگر، کیت آرنت و دیگران آثار هنری فاقد کیفیت و صفات زیبایی‌شناسانه خلق می‌کنند، اما از آنجا که جهان هنر ـ که به گفتۀ جورج دیکی مجموعه‌ای از «هنرمندان، موزه‌داران، منتقدان هنر، مدرسان و ...» است ـ به این آثار صلاحیت اعطای شأن هنری را می‌دهند، این آثار به اثر هنری تبدیل می‌شوند.<br />هدف پژوهش: نگارندگان در این پژوهش در پی انطباق مؤلفه‌های بنیادین نظریۀ نهادی جورج دیکی با آثار برخی هنرمندان مفهومی هستند. از آنجا که بسیاری از آثاری که هنرمندان مفهومی خلق کرده‌اند با مؤلفه‌هایی چون جهان هنر و شیء مصنوع و ماهیت اثر هنری در نظریۀ نهادی مطابقت دارد، بنابراین می‌توان فلسفۀ خلق چنین آثاری را با نظریۀ نهادی جورج دیکی تحلیل کرد و تطبیق داد.<br />روش پژوهش: این پژوهش به روش تحلیلی-تطبیقی انجام شده است.<br />نتیجه‌گیری: در آرای جورج دیکی طرح خصوصیات شیء مصنوع و جهان هنر کاملاً قابل‌انطباق با آثار هنر مفهومی است. درواقع، چیزی در ذات هنر یا اثر هنری موجود نیست که آن را به اثر هنری تبدیل کند، بلکه مهم دادن اعطای شأن هنری به اثر است و آن توسط مؤلفه‌ای چون جهان هنر صورت می‌گیرد. از این نظر تمامی نظریه‌های هنری که براساس صفات و کیفیات زیبایی‌شناسی بنیان شده‌اند به‌چالش کشیده می‌شوند و مفهوم هنر خوب و هنر بد بی‌ارزش می‌شود.<br /><br /><br />