پدیدارشناسی؛ پاسخی به مسئله روش در فهم چیستی معماری پیشامدرن ( سنتی)

Abstract

بیان مسأله: فهم اصیل از چیستی معماری پیش از مدرن (سنتی) و اتخاذ رویکرد و روشی مناسب در مواجهه با آن معماری، مسأله ما در این پژوهش می‌باشد. طرح این موضوع و پاسخ درست به آن، در دورانی که خلاء وجود آن در ادبیات پژوهشی معماری به خوبی دیده می‌شود؛ و عدم تبیین درست مسئله، طرح نامناسب و پاسخ‌های سطحی و غیربنیادین به آن منجر به بی‌معنایی و آشفتگی در معماری معاصر امروز شده است، ضروری می‌باشد. <br /> هدف: این پژوهش با هدف تبیین روشی مناسب و جامع برای رویارویی درست با معماری سنتی و رسیدن به حقیقت و چیستی معماری آن دوران طرح‌ریزی شده است؛ این مطالعه بر این فرض بنا شده که پدیدارشناسی می-تواند پاسخ مناسبی برای مسئله روش در مطالعات مرتبط با چیستی معماری سنتی باشد. <br /> روش: در این راستا با بازخوانی منظم منابع، و تفسیر محتوای مطالب و با استفاده از مطالعات کتابخانه‌ای و با روش استدلال منطقی، به دنبال ایجاد نظمی منطقی در مطالب پراکنده و نامنسجم پیشین در ارتباط با روش پدیدارشناسی با پایبندی به تفکر پدیدارشناسی می‌باشیم.<br /> نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که تفکر تصوری و مواجه علمی و کمی با آثار معماری ما را به درک درستی از چیستی معماری نمی‌رساند، بلکه ما نیازمند رجوع به خود آثار هنری و همدلی و هم‌زبانی با آنها هستیم؛ تا با یافتن زبانی مشترک و هم سخنی با این آثار، مفاهیم بنیادین و ناگفته‌های آنها را آشکار سازیم. در این پژوهش مسیری را که می‌تواند ما را در فهم درست معماری سنتی یاری رساند را در شش گام، حیرت و طلب، پالایش ذهنی، اینهمانی ذهن و فضا، فهم پدیدارشناسانه از فضا، یافتن زبانی برای بیان و آشکارسازی معانی پنهان ترسیم کردیم.<br /> واژگان کلیدی: روش کیفی- پدیدارشناسی- معماری سنتی- پدیدارشناسی هرمنوتیکی