رواداری؛ راهبردی معنوی یا معنویتی راهبردی در توسعه گردشگری خلاق

Abstract

با طرح نظرات الگوهای رشد درون‌زا، نظریه شهر خلاق با تمرکز بر نقش فرهنگ محلی و خلاقیت مورد توجه و تأکید بین‌المللی قرار گرفت. در میان نظریه‌پردازان «شهر خلاق»، فلوریدا نظریه‌پرداز برجسته، سه متغیر کلیدیرواداری، استعداد و تکنولوژی را از ویژگی‌های اصلی شهر خلاق برمی‌شمرد و واجدان آن را برندگان این عصر تعریف می‌کند. در میان این سه شاخص، اما تسامح و تساهل، نقشی پررنگ‌تر و راهبردی دارد زیرا وجود و حضور استعداد و فناروری، سخت به پیش‌شرط رواداری، محتاج است. به اعتقاد فلوریدا فرهنگ تسامح‌گرا و باز، عامل اصلی موفقیت اقتصادی جدید شهرهاست.<br /> گردشگری خلاق، نسل سوم گردشگری، که از یک‌سو با فرهیختگی گردشگران و تمایل به داشتن تجارب متمایز، ارتباطی ناگسستنی دارد و از سوی دیگر به دلیل عدم نیاز به سرمایه‌گذاری‌های سنگین و سخت و توجه به فرهنگ، آداب و رسوم محلی و ویژگی‌های منحصر به فرد شهرها، مورد اقبال شهرها و مقاصد گردشگری قرار گرفته است، فرایندی است که اگر آن را شرط لازم و کافی توسعه شهرها بدانیم، بیراه نرفته‌ایم.<br /> اما آنچه این مقاله بر آن تأکید و تصریح دارد، نقش راهبردی رواداری در این فرایند است. گردشگری خلاق عرضه‌محور، مقصدمحور و فعالیت محور، خصوصاً در بستر شهر خلاق را گریزی نیست جز آنکه پرچم سفید تسامح، تساهل و مدارا را به عنوان معنوی‌ترین و مهم‌ترین مؤلفه شهر خلاق، افراشته نماید تا بذر استعدادهای انسانی در این فضای مساعد، شکوفه کند و فناوری ثمره آن شود. به این ترتیب است که جوامع محلی طعم شیرین توسعه و رفاه را خواهند چشید. پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی نشان می‌دهد که رواداری، راهبردی معنوی برای توسعه گردشگری خلاق است که در گستره شهر خلاق تحقق می‌یابد، از آن سود می‌برد و به آن بهره می‌رساند. همچنین بیان می‌کند که این شاخص در منابع چهارگانه معنویت مورد توجه و تأکید است.