ارائه مدل ارتباطی اشتیاق به فعالیت بدنی، سرزندگی با لذت از اوقات فراغت ورزشی بانقش میانجی پیوستگی اجتماعی در کارمندان سازمان ورزش شهرداری تهران

Abstract

بررسی همبستگی اشتیاق به فعالیت بدنی و سرزندگی با لذت از اوقات فراغت ورزشی در کارکنان سازمان ورزش شهرداری تهران در سال 1398 انجام گرفت. این مطالعه به روش توصیفی-همبستگی بود. جامعۀ آماری شامل تمام کارکنان سازمان ورزش شهرداری تهران بود که نمونۀ آماری به دلیل محدود بودن جامعه به روش تمام شمار و 200 نفر انتخاب شدند. در این مطالعه از مقیاس اشتیاق مارش و همکاران (2013)، مقیاس سرزندگی ذهنی ریان و همکاران (1997)، پرسشنامه لذت گرونینگن استیونز و همکاران (2000)، پیوستگی اجتماعی لی و رابینس در سال (1995) استفاده شد. روایی صوری، شاخص روایی محتوا، همگرا و روایی سازه و پایایی بررسی شد. تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SmartPls 3.0 استفاده شد. نتایج نشان داد که بین اشتیاق سازگار و لذت از اوقات فراغت ورزشی (33/0=β، 001/0=P) در کارمندان سازمان ورزش شهرداری تهران رابطه علی مثبت معنادار وجود دارد. در حالی که بین اشتیاق افراطی با لذت از اوقات فراغت ورزشی (09/0=β، 384/0=P) در کارمندان سازمان ورزش شهرداری تهران رابطه علی وجود ندارد. نتایج دیگر نشان داد که بین سرزندگی و لذت از اوقات فراغت ورزشی (03/0=β، 728/0=P) در کارمندان سازمان ورزش شهرداری تهران رابطه علی وجود ندارد. هم‌چنین، بین پیوستگی اجتماعی و لذت از اوقات فراغت ورزشی (85/0=β، 001/0=P) در کارمندان سازمان ورزش شهرداری تهران رابطه علی مثبت معنادار وجود دارد. نقش میانجی پیوستگی اجتماعی در ارتباط بین اشتیاق سازگار، اشتیاق افراطی و سرزندگی با لذت از اوقات فراغت ورزشی در کارمندان سازمان ورزش شهرداری تهران نقش میانجی معنادار بود.