شناسایی عوامل موثر (علّی، مداخله‌گر و زمینه‌ای) بر توسعه ورزش هندبال ایران با رهیافت داده بنیاد

Abstract

هدف از پژوهش حاضر، تدوین مدل نقش ورزش در اوقات فراغت بر کاهش آسیب‌های اجتماعی بود. این پژوهش با استفاده از روش کیفی (رویکرد داده­بنیاد) با انجام مصاحبه‌های نیمه ساختار یافته انجام شد. نمونة آماری شامل 13 نفر از اساتید مدیریت ورزشی (5 نفر)، اساتید جامعه­شناسی (4 نفر)، فرماندهان انتظامی (2 نفر) و سابقه­داران (2 نفر) بود که با استفاده از روش نمونه­گیری هدفمند انتخاب شدند. روش ﺟﻤﻊ­آوری اﻃﻼﻋﺎت، ﻣﻄﺎﻟﻌة پژوهش‌های پیشین و ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ بود. ﺑﺮای ﺑﺮرﺳﻲ رواﻳﻲ صوری و محتوایی، یافته‌های ﭘﮋوﻫﺶ را ﺑﺮای ﻣﺸﺎرﻛﺖﻛﻨﻨﺪﮔﺎن اراﺋﻪ و ﻣﺘﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺗﻮﺳﻂ آن‌ها ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮات آن‌ها اﻋﻤﺎل ﺷﺪ. روش مورد استفاده برای بررسی پایایی، روش توافق درون موضوعی بود. میانگین میزان توافق درون موضوعی 79/0 گزارش شد. بر مبنای یافته‌ها شرایط علی شامل جایگاه فرهنگ و پذیرش اجتماعی؛ شرایط زمینه‌ای شامل مقوله‌های فرهنگی – اجتماعی، نرم افزاری، سخت افزاری؛ شرایط مداخله‌گر شامل مقوله‌های معماری اماکن، عوامل محیطی، ویژگی­های جمعیت شناختی؛ استراتژی شامل زیرساخت­سازی و مشوق‌ها و پیامدها شامل مقوله‌های اقتصادی، رفتاری و فرهنگی - اجتماعی بود. بنابراین پیشنهاد می‌شود در جهت کاهش آسیب‌های اجتماعی از طریق اوقات فراغت مبتنی بر ورزش به شاخص‌های شناسایی شده توجه گردد.