تحلیل مفهوم تبعیض ناروا با تأکید بر رویه ی قضائی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری 

Abstract

منع تبعیض ناروا در اسناد بین المللی، رویه ی قضایی بین المللی و منطق های، و سرانجام درقانون اساسی جمهوری اسلامی ایران شناسایی و تضمین شده است. برای بررسی وتحلیل آن، ابتدا باید دانست مفهوم تبعیض ناروا و نیز برابری چیست و معیارهایشناسایی آن چیست؟ در عین حال، پرسش مهم دیگر آن است که این مفهوم در رویه یقضایی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، به عنوان یکی از عرصه های عملی اعمال آن،چگونه تضمین می شود و معیارهای آن برای احراز تبعیض ناروا چیست؟تحلیل رویه ی قضایی آشکار می سازد هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تشخیصتبعیض ناروا از رویه ی منسجمی برخوردار نیست و گاه شاهد آرای متعارض در اینخصوص هستیم. در عین حال، معیارهای تشخیص این تبعیض نیز نامشخص و متشتتهستند و این هیأت، در آرای مختلف از معیارهای گوناگون و گاه کاملاً متفاوت استفادهنموده است. افزون بر موارد فوق، دیوان میان احراز تبعیض ناروا و اعمال آن تفکیکقائل نشده و این امر موجب شده است تفسیر دیوان از تبعیض ناروا کاملاً حکمی باشد وبه موضوعات وارد نشود. در نهایت، دیوان در بیشتر موارد، تبعیض ناروا را در چارچوبمضیق قانون مداری احراز نموده است که این رویه مانعی برای تفسیر پویای این مفهوم وبه کارگیری معیارهای نوین در این زمینه شده است