بررسی جرم‌شناختی گرایش به شیطان‌پرستی و ارتکاب جرم (مطالعه موردی شهرستان شهرکرد)

Abstract

گرایش به شیطان‌پرستی و اشاعه آن، به دلیل در پی داشتن آسیب‌های اجتماعی و فرهنگی گوناگون، یک تهدید جدی برای جوامع بشری محسوب می‌گردد. تحقیقات به عمل آمده مبین این است که در اکثر کشورها، شیطان‌پرستان به صورت فرقه‌ای، سازمان‌یافته و یا گروهی فعالیت می‌کنند که این شیوه از فعالیت، زمینه را برای ارتکاب بسیاری از جرائم فراهم می‌نماید. این تحقیق با هدف بررسی جرم‌شناختی گرایش به شیطان‌پرستی و ارتکاب جرم در بین جوانان (دانش‌آموزان) در شهرستان شهرکرد در سال 1392 با حجم نمونه 100 نفری که بصورت تصادفی انتخاب شدند به روش پیمایشی و بر مبنای نظریات جرم‌شناختی انجام گردیده است. نتایج حاکی از آن است شیطان‌پرستی به خودی خود عنوان مجرمانه ندارد مگر اینکه از جهت شرعی در قالب ارتداد، مطرح شود یا از جهت قانونی همراه با رفتارهای دیگری مانند توهین به مقدسات یاتبلیغ بر ضد نظام باشد که می‌تواند وصف مجرمانه پیدا کند از جهت جر‌م‌شناختی یافته‌ها نشان می‌دهد که گرایش به شیطان‌پرستی، زمینه‌ساز مصرف مواد مخدر و مشروبات الکلی، امکان ارتکاب جرائم منافی عفت، موجب ارتکاب جرائم علیه اموال می‌شود.