<B>بررسی الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون 1961 لاهه راجع به ضرورت لغو تصدیق اسناد عمومی بیگانه</B>

Abstract

از زمانی که روند تأیید و تصدیق اسناد داخلی جهت ارائه به دوایر خارجی به‌عنوان یک مسئله مطرح شده است ضرورت بررسی الحاق ایران به «کنوانسیون 1961 لاهه راجع به ضرورت لغو تصدیق اسناد عمومی بیگانه» نیز مورد اهتمام جدی قرار گرفته است. شایان ذکر است که ضرورت وجودی کنوانسیون 1961 لاهه، ناشی از تمایل دولت‌ها به مختصر‌نمودن فرایند تأیید از طریق لغو ضرورت تصدیق اسناد عمومی بیگانه توسط نمایندگی‌های دیپلماتیک و کنسولی بوده است. با الحاق به این کنوانسیون، ضرورت مراجعه به نمایندگی‌های دیپلماتیک و کنسولی خارجی در کشورها منتفی می‌شود. این امر می‌تواند خود منبعی درآمدزا برای مرجع یا مراجع صلاحیت‌دار داخلی صادر‌کنندة «تأییدیه» و مانعی برای نمایندگی‌های خارجی جهت کسب درآمد از اتباع ایرانی باشد. این نوشتار ضمن تشریح مطرح‌‌شدن روند تأیید و تصدیق اسناد داخلی جهت ارائه به دوایر خارجی به‌عنوان یک مسئله، ضرورت بررسی الحاق ایران به کنوانسیون مذکور را بررسی و در پایان، راهکارهایی را به‌منظور بسترسازی مناسب برای اجرای مؤثر آن ارایه می‌دهد.