فرسایش حاکمیت ملی در حقوق بینالملل معاصر:از حاکمیت اقتدارگرا به سوی حاکمیت مشروط
(ندگان)پدیدآور
زمانی, سیدقاسمطلعت, آرمیننوع مدرک
Textعلمی پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
حاکمیت بهعنوان قدرت عالی سیاسی حکومتداری، در طول زمان متحول شده و همگام با مقتضیات زیست بشری به سوی کمال در حرکت بوده است. بر این اساس در دوران معاصر، حاکمیت از مفهوم وستفالیایی خود بسیار دور شده و دیگر آن قدرت مطلق سرکش نیست و امروزه به مثابه مسئولیت انگاشته میشود. حقوق بشر و جهانیشدن دو پدیدهای هستند که موجب فرسایش حاکمیت ملی شدهاند. حقوق بشر و توجه جهانی به آن، اصل عدم مداخله در امور داخلی کشورها را نشانه رفته است، بهطوری که دولتها مجبور شدهاند حاکمیت ملی خود را با منافع بشر تطبیق دهند. همچنین پدیده جهانیشدن، انحصار حکمرانی را از دولتها در نظام بینالمللی گرفته است و موجبات حکمرانی جهانی را در آینده فراهم میآورد. در این مقاله، مفهوم حاکمیت، تحول آن در حقوق بینالملل و در چارچوب اصل عدم مداخله و جهانیشدن بررسی میشود.
کلید واژگان
حاکمیتحقوق بینالملل
اصل عدم مداخله
جهانیشدن
حکمرانی جهانی
شماره نشریه
62تاریخ نشر
2020-04-201399-02-01
ناشر
مرکز امور حقوقی بین المللی ریاست جمهوری- مدیریت علمی و پژوهشیCenter for International Legal Affairs
سازمان پدید آورنده
استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطباییدکتری حقوق بینالملل عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی.
شاپا
2251-614X4858-2645




