ساماندهی سیستم حمل و نقل همگانی در راستای احساس امنیت گردشگران خارجی (مطالعه موردی: شهر اصفهان)

Abstract

امروزه گردشگری به عنوان یک صنعت شناخته می شود به طوری که اقتصاد گردشگری در بعضی از کشورها برابر و یا حتی بیشتر از صادرات نفت بوده است و به عنوان محرک دیگر فعالیت های اقتصادی می باشد. در حال حاضر گردشگری به قدری در توسعه اقتصادی- اجتماعی کشورها اهمیت یافته است که اقتصاددانان آن را «صادرات نامرئی» نام نهاده اند. از طرفی توسعه اقتصادی نیازمند برنامه ریزی و سرمایه گذاری مناسب در طرح های زیربنایی و روبنایی می باشد. بنابراین ارتقاء خدمات و امکانات مناسب به منظور توسعه این صنعت بیشتر از پیش مورد توجه قرار گرفته است. یکی ازعناصر مهم در توسعه صنعت گردشگری، ایمنی و امنیت گردشگران می باشد. در همین راستا در این پژوهش به بررسی و ارزیابی عوامل مؤثر در ایجاد حس اعتماد و رضایت در استفاده از وسایل نقلیه عمومی با تمرکز بر بعد ایمنی و امنیت وسایل نقلیه پرداخته شد. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی_تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی، بررسی های میدانی و مصاحبه است و برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار Spss بهره گرفته شد. در این پژوهش ابتدا در قالب مبانی نظری به شناخت ابعاد مختلف سیستم های حمل و نقل عمومی و اصول مطرح شده توسط اندیشمندان مختلف درباره ایمنی و امنیت وسایل نقلیه عمومی پرداخته شد. سپس با توجه به مطالعات انجام گرفته ایمنی و امنیت وسایل نقلیه عمومی در قالب سه بعد مسائل مربوط به وسایل نقلیه، مسائل مربوط به رانندگان و مسائل مربوط به قوانین و زیر ساخت های حمل و نقل، توسط گردشگران خارجی استان اصفهان مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش حاکی از آن است که مسائل مربوط به قوانین و زیرساخت های حمل و نقل بیشترین تأثیر را در ایجاد حس اعتماد گردشگران خارجی در هنگام استفاده از سیستم های حمل و نقل عمومی دارد. ولی به طور کلی می توان نتیجه گرفت که گردشگران خارجی بیشتر نیازمند امنیت روانی در هنگام استفاده از سیستم های حمل و نقل عمومی می باشند. بنابراین پلیس می تواند به وسیله نظارت مستقیم و غیر مستقیم خود از طریق ابزار های نظارتی خود بر سیستم های حمل و نقل عمومی منجر به افزایش احساس امنیت گردشگران خارجی در استان اصفهان گردد.