رابطه بهزیستی روانشناختی و ناگویی هیجانی در زنان متقاضی طلاق

Abstract

باتوجه به پیامدهای طلاق بر خانواده­ها و جامعه، ضروری است که به علل به وجود آمدن پدیده طلاق توجه شود. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین بهزیستی روانشناختی و ناگویی هیجانی در زنان در شرف طلاق انجام گرفت.روش: جامعه آماری این پژوهش توصیفی-همبستگی، زنان متقاضی طلاق ارجاع شده از دادگاه به مرکز مشاوره آرامش اصفهان( معاونت اجتماعی نیرو انتظامی) بودند. از بین تمام زنان ارجاع شده از دادگاه به این مرکز در شش ماهه اول سال ۱۳93 که در مجموع ۳۵۰ نفر بودند، ۶۰ نفر به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند. روش نمونه گیری به صورت تصادفی ساده بود، به این صورت که شماره­های تماس افراد از پرونده­هایشان برداشته شد و طی پیامکی اطلاع رسانی شد و از بین داوطلبان ۶۰نفر به طور تصادفی انتخاب شدند.آزمودنی­ها مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف( نسخه کوتاه شده) و مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو[1](TAS- 20) را تکمیل کردند. سپس داده­ها با استفاده از شاخص­های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون توسط نرم افزار SPSS18 تحلیل شدند. یافته­ها: تحلیل نتایج نشان داد بین ناگویی هیجانی و بهزیستی روان­شناختی رابطه منفی ومعنادار وجود داشت (024/0- =r). بنابراین می­توان نتیجه گرفت که هرچه ناگویی هیجانی زوجین کمتر باشد، به همان میزان سلامت روان و بهزیستی روانشناختی آنان کمتر می­شود. نتیجه­گیری: از نتایج پژوهش می­توان نتیجه گرفت با آموزش مهارتهای ابراز هیجانی و برقراری روابط همدل و صمیمانه با همسر می­توان موجب بهبود بهزیستی روانشناختی زوجین شد و از طلاق جلوگیری کرد.

2.Toronto