بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی و سوء مصرف مواد در جوانان شهر اصفهان

Abstract

زمینه و هدف: اعتیاد یا سوء مصرف مواد موضوعی جدی است که جوامع انسانی را تهدید می کند. متغیرهای متعددی بر پدیدآیی، تداوم و درمان اعتیاد مؤثرند. دسته ای از این متغیرها به عنوان متغیرهای پیش بین در زمینه مصرف مواد بررسی شده اند که از میان این متغیرها می توان به سبک های دلبستگی اشاره کرد. در روانشناسی تحول پیوند عاطفی بین نوزاد و مادر را دلبستگی می گویند. تجارت ناامین در ارتباط با دلبستگی می تواند از عوامل زمینه ساز بعدی در جهت سوق به طرف مصرف مواد باشد. در این پژوهش ارتباط سبک های دلبستگی با وابستگی به مواد بررسی شده است. روش کار: افراد مورد مطالعه تحقیق شامل 120 جوان دانشجو و 81 جوان معتاد بودند. در این پژوهش برای انتخاب نمونه معتاد از روش نمونه گیری در دسترس و با مراجعه به مراکز خود معرف سازمان بهزیستی و برای انتخاب نمونه غیرمعتاد از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای و با مراجعه به دانشگاه هی شهر اصفهان استفاده شد. ابزار پژوهش مقیاس سبک های دلبستگی بزرگسالان (RASS) کولینز و رید و پرسشنامه محقق ساخته هستند. یافته­ها: نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون نشان داد که وابستگی به مواد مخدر با سبک های دلبستگی (اجتنابی و اضطرابی) رابطه مستقیم، مثبت و معنادار ولی با سبک دلبستگی ایمن رابطه معکوس، منفی و معنادار دارد و آن را پیش بینی می کنند. نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از این تحقیق می توان نتیجه گرفت که نبود تعامل مناسب بین کودک و مادر در دوران کودکی، محرومیت های عاطفی، والدین غیرپاسخگو، اعتماد کم و فاصله زیاد بین مادر و فرزند، احساس خصومت و عدم مراقبت لازم در دوران کودکی فرد را به سوی مصرف مواد سوق می دهد.