بررسی رابطه نوع اعتیاد والدین و مهارت‌های اجتماعی (مطالعه موردی: فرزندان معتادین شهر اصفهان در سال 1395)

Abstract

مهارت‌های اجتماعی و چگونگی برقراری ارتباط و تعامل با دیگران، از مؤلفه‌های اصلی رشد اجتماعی به‌ویژه در بین کودکان و نوجوانان محسوب می‌شود. مهارت‌های اجتماعی به معنای رفتارهای آموخته‌شده و مقبول جامعه، رفتارهایی که شخص می‌تواند با دیگران به نحوی ارتباط متقابل برقرار کند که به بروز پاسخ‌های مثبت و پرهیز از پاسخ‌های منفی بینجامد، می‌باشد. اعتیاد به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های اثرگذار بر مهارت اجتماعی مهم است. بر این مبنا، تحقیق حاضر به تبیین رابطه نوع اعتیاد والدین معتاد شهر اصفهان بر مهارت اجتماعی فرزندان می‌پردازد. بر اساس مباحث نظری و روش‌شناختی، متغیر مهارت‌های اجتماعی با دو شاخص رفتارهای مثبت اجتماعی و رفتارهای منفی اجتماعی سنجیده می‌شود. این پژوهش باهدف بررسی وضعیت مهارت‌های اجتماعی فرزندان معتادان ساکن شهر اصفهان، در سال 1395 به شیوه‌ی پیمایشی و با استفاده از ابزار پرسشنامه صورت گرفته است. نمونه‌ها با استفاده از تکنیک نمونه‌گیری طبقه‌ای و نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. بر اساس فرمول کوکران، 381 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب و اعتبار تحقیق با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تأییدشده است. یافته‌های تحقیق حاکی از آن است که اعتیاد به هر نوع ماده مخدر توسط والدین، بامهارت‌های اجتماعی مثبت فرزندان رابطه دارد (Sig=0.008, c=-0.150). همچنین، بین اعتیاد به هر نوع ماده مخدر توسط والدین، بامهارت‌های اجتماعی منفی فرزندان رابطه وجود ندارد (Sig=0.074, F=2.084)