بررسی تاثیر عامل زیستی بر ارتقاء روحیه و توان خدمتی کارکنان راهنمایی و رانندگی شهر اصفهان

Abstract

یکی از عوامل اساسی در عملکرد سازمان، روحیه کارکنان می باشد که رابطه مستقیمی با ارتقای توان عملیاتی سازمان دارد. با توجه به این موضوع که تعاریف روحیه و انگیزه بسیار نزدیک به هم می باشند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر عامل زیستی بر ارتقاء روحیه و توان خدمتی کارکنان کادر راهنمایی و رانندگی شهر اصفهان است. جامعه آماری این پژوهش را کارکنان راهنمایی و رانندگی شهر اصفهان به تعداد 174 نفر تشکیل دادند که به کمک فرمول کوکران و به صورت تصادفی ساده 120 نفر انتخاب گردید. پرسشنامه محقق ساخته طراحی شد و روایی و پایایی آن محاسبه گردید. داده ها به کمک نرم افزار SPSS و با استفاده از آمار­های توصیفی و آزمون­های آماری همبستگی پیرسون و آزمون تی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که تامین نیازهای زیستی در ارتقاء روحیه و توان خدمتی کارکنان تاثیر زیادی داشته و شاخص پرداخت عادلانه حقوق و اضافه کار و عدم نیاز به اشتغال در مشاغل دیگر در بین کارکنان درجه دار و افسران جز و شاخص اعطای مرخصی های استحقاقی به موقع در بین افسران ارشد بیشترین تاثیرگذاری را خواهد داشت. تاثیر عامل زیستی، امنیتی، اجتماعی و رشد و کمال بر ارتقاء روحیه و توان خدمتی کارکنان کادر راهنمایی و رانندگی شهر اصفهان بیش از حد متوسط ارزیابی شد. بین نیازهای زیستی، امنیتی، اجتماعی و رشد و کمال با ارتقاء روحیه و توان خدمتی رابطه مثبت و معنی داری مشاهده شد. اولویت اول بنابه نتایج این آزمون نیازهای زیستی، اولویت دوم نیازهای امنیتی، اولویت سوم نیازهای اجتماعی و اولولیت چهارم نیازهای رشد و کمال بود. ترغیب کارکنان برای ادامه تحصیل و انجام فعالیت های علمی و پژوهشی، اجرای آموزش های تخصصی و مهارتی و بالابردن سطح علمی کارکنان، اجرای جلسات آگاه سازی سیاسی کارکنان و خانواده، برگزاری جلسه های ادعیه و قرآن خوانی و آموزش عقیدتی برای کارکنان و خانواده آن ها می تواند نقش موثری در ارتقاء روحیه و توان خدمتی کارکنان داشته باشد.