آینده‌نگری راهبردی سیاستگذاری توسعه دفاع آفندی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در ربع اول قرن بیست و یکم

Abstract

آینده پژوهی از جمله ظرفیت‌های تکامل نیافته بشری است و واقعیت این است مطالعات آینده به ما کمک می‌کند تا عدم اطمینان‌ها را تا حد ممکن تقلیل بخشیم، قدرت هوایی مسلط در نظام نوین جهانی این امکان را برای نظام‌های توسعه‌طلب فراهم می‌نماید که در اقصی نقاط جهان و با بکارگیری یگان‌های شکاری تاکتیکی به اعمال سلطه علیه کشورهای دیگر بپردازند. لذا جهت مقابله با نفوذ قدرت‌های مسلط، سیاست‌گذاری توسعه یگان‌های شکاری تاکتیکی، شناخت محیط ملی و بین‌المللی و تهدیدات پیش رو در عرصه هوایی، نقاط قوت، ضعف و فرصت‌های یگان‌های شکاری تاکتیکی مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد. در همین راستا این مقاله به تبیین سیاستگذاری توسعه دفاع آفندی یگان‌های شکاریِ تاکتیکی نیروی هوایی در راستای توانمندسازی این یگان‌ها در قرن 21 پرداخته و با توجه به پیامدهای ملموس آن سیاست‌های اجرایی لازم را ارائه می‌نماید. پژوهش رحسب هدف، کاربردی و برحسب روش، توصیفی و از شاخه پیمایشی است که جهت جمع آوری اطلاعات به روندهای آینده سیاسی و امنیتی کشور و منطقه نیز توجه داشته است، جامعه مورد مطالعه یگان‌های شکاری‌تاکتیکی نهاجا است که بهره گیری از روش دلفی و نمونه گیری غیر احتمالی و از نوع قضاوتی از نقطه نظرات خبرگان، مطالعه اسناد و مدارک، همچنین تجارب حاصل از عملکرد یگان‌های شکاری تاکتیکی نهاجا در طول دفاع هشت ساله و بررسی جنگ‌های سه دهه اخیر پیرامون مرزهای ج.ا.ا استفاده شده است که تدوین سیاست‌های اصولی و متناسب با تهدیدات منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای جهت توانمندسازی یگان‌های شکاری تاکتیکی نیروی هوایی الزامی و اجتناب‌ناپذیر است. سیاست‌های اجرایی توسعه دفاع آفندی با اتکا بر مولفه‌های مهم قدرت هوایی همچون نیروی انسانی، تجهیزات، ساختار و ابنیه سازمانی و سامانه فرماندهی نتیجه مهم پژوهش حاضر می‌باشد.