ارائه مدل گسترش سامانههای متحرک موشکی در جنگهای آینده با استفاده از نظریه بازی و GIS (مطالعه موردی: منطقه کرمانشاه)
چکیده
در پژوهش حاضر مدل برنامهریزی خطی صفر و یک مسئله گسترش سامانه متحرک موشکی به عنوان یکی از سامانههای مهم و تاثیرگذار در جنگهای آینده در منطقه مورد مطالعه قرار گرفته است. بیشک یکی از اهداف دشمن متخاصم در اولین قدم برای حمله به نیروهای خودی، حمله به سامانه متحرک موشکی خواهد بود. در واقع زمانی که دشمن در صدد حمله به سامانه متحرک موشکی و افزایش خسارات است، نیروی مدافع در راستای کاهش خسارات به دنبال استقرار تعداد بهینه و بهترین نوع چیدمان این سامانهها در مقابله با حملات نیروی مهاجم فرامنطقهای است. روش کار بدین صورت انجام گرفت که ابتدا با تنظیم پرسش نامه و مصاحبه با خبرگان نظامی، نظرات متخصصان نظامی و جغرافیا درباره عوامل مؤثر در استقرار و گسترش سامانههای متحرک موشکی جمعآوری شد، سپس با استفاده از نقشههای توپوگرافی و نیز رقومی کردن آنها، پایگاه داده در نرمافزار ArcGIS تهیه و همچنین وزندهی دادهها با استفاده از مدل تصمیمگیری AHP انجام گرفت. در نهایت با استفاده از روش AHP و پردازش دادههای مکانی و غیرمکانی در محیط نرم افزار ArcGIS تعداد 22 نقطه برای استقرار و گسترش سامانههای موشکی شناسایی گردید. در ادامه بعد از تعیین وزن خسارت احتمالی نقاط مذکور، به چگونگی گسترش این سامانهها با هدف کاهش خسارات ناشی از حملات دشمن پرداخته شد. در پایان با حل مدل ریاضی مسئله میزان سود نیروی مدافع، میزان زیان نیروی مهاجم و محل استقرار و گسترش سامانههای موشکی برای تعداد 1 تا 5 سامانه مشخص گردید.
کلید واژگان
مدل برنامهریزی صفر و یکجنگهای آینده
سامانه موشکی
تئوری بازی
شماره نشریه
2تاریخ نشر
2016-11-211395-09-01
ناشر
دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایرانسازمان پدید آورنده
استادیار اقلیم شناسی دانشگاه افسری امام علی (ع)عضو هیئت علمی دانشگاه افسری امام علی (ع)
شاپا
۲۵۸۸-۴۲۸X۲۶۴۵-۷۱۷۲
