اثربخشی درمان نگهدارنده با متادون بر اختلال وسواس و پارانوئید معتادان زندانی شهرستان گلپایگان

Abstract

هدف از انجام این پژوهش اثربخشی درمان نگهدارنده متادون بر اختلال وسواس و پارانوئید معتادان زندانی شهر گلپایگان در سال ۱۳۹۳ بود. روش این پژوهش به روش نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون پس‌آزمون با -گروه گواه انجام شد. نمونه شامل ۳۰ نفر از زندانیان معتاد شهرستان گلپایگان بود که به شیوه در دسترس انتخاب و با روش گمارش تصادفی به دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) تقسیم شدند.گروه آزمایش به مدت ۲ ما ه تحت درمان با متادون قرار گرفتند و گروه گواه درمان خاصی را دریافت نکردند و در انتظار دریافت متادون بودند. پرسشنامه سلامت روان برای جمع‌آوری داده مورداستفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که میانگین نمره اختلال وسواس و پارانوئید در گروه آزمایش بهتر از گروه گواه بود. درمان نگهدارنده متادون به‌عنوان یکی از روش‌های سم‌زدایی بلندمدت و مناسب برای ترک مواد و کاهش آسیب در زندان‌ها به کار می‌رود. متادون با تغیر نیمرخ روانی و افکار فرد باعث کاهش اختلالات رفتاری می‌گردد.