تحلیل تأثیر مولفه های اجتماعی- محیطی بر احساس امنیت (مطالعه موردی:مناطق 8 و 12 شهرداری اصفهان)

Abstract

زمینه و هدف: امروزه عنصر اصلی نظم، امنیت و پایداری به میزان سرمایه اجتماعی، میزان پایبندی به تعهدات ارزشی و دینی و رسانه های مرتبط با آن جامعه باز می گردد. با توجه به افزایش مهاجرت به شهر اصفهان، مناطق 8 و 12 به دلیل ارزان بودن نسبی زمین و مسکن پذیرای تعداد زیادی مهاجر بوده است. بنابراین مدیریت درست و منطقی امنیت در این مناطق منجر به ایجاد نظم درونی در کنار نظم سیاسی و فراروی از پارادایم سلطه فیزیکی، همچون همدلی، مشارکت مردمی، افزایش اعتماد به نهاد ها می گردد. روش شناسی: پژوهش از نظر هدف در حیطه پژوهش های کاربردی می باشد و با توجه به این که در پژوهش از روش های مطالعه کتابخانه ای و نیز پرسش نامه استفاده گردیده می توان بیان کرد پژوهش حاضر بر اساس ماهیت و روش گردآوری داده ها، یک پژوهش توصیفی- همبستگی می باشد. تحلیل چگونگی ارتباط متغیرهای اجتماعی- کالبدی با متغیر احساس امنیت شهروندان با استفاده از روش همبستگی پیرسون انجام گرفته است. نتایج ویافته ها: بر اساس نتایج مدل معادلات ساختاری، رابطه پنج متغیر اصلی تحقیق با متغیر احساس امنیت معنادار می باشد. همچنین با توجه به ضرایب استاندارد، متغیر فضای شهری با ضریب 89/0 و پس از آن پایگاه اجتماعی- اقتصادی با ضریب 71/0 از بیشترین تأثیر بر احساس امنیت برخوردار می باشند.