شناسایی نقاط حادثه خیز شهرشاهین شهر،تحلیل فضایی علل تصادف و ارائه راهکارهای بهبود دهنده

Abstract

تصادفات رانندگی عموماً حوادثی چند عاملی محسوب میشوند که طی آن یک یا چند کاربر از عهده شرایط پیش آمده برنمی آیند و منجر به وارد شدن صدمات جانی یا مالی به کاربران راه میگردد. هدف اصلی این پژوهش شناسایی صحیح نقاط پرخطر و حادثه خیز، بررسی علل تصادف در معابر و شبکه های ارتباطی درون شهری شهر شاهین شهر و ارائۀ راهکارهای اصلاحی و بهبود دهنده به منظور کاهش عوامل تأثیرگذار در بروز تصادفات است. روش پژوهش ترکیبی از روشهای تحلیلی، توصیفی و پیمایشی است. اطلاعات مورد نیاز این پژوهش از طریق اسناد، مجلات، کتب مرتبط با موضوع، منابع اینترنتی و همچنین نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن و طرح تفصیلی شهرشاهین شهر به دست آمده است. داده های مورد نیاز نیز از طریق پرسشنامه، مصاحبه، مشاهده، برداشت های میدانی و استفاده ازاطلاعات سازمانهای مربوطه جمع آوری گردیده است. جامعۀ آماری این پژوهش، کلیه شهروندان شهر شاهین شهر (معادل 1.43.308 نفر) و کلیۀ تصادفات خسارتی، جرحی و فوتی سالهای 1392-1388 است. نتایج پژوهش نشان می دهد که از بین عوامل انسانی عامل عجله و شتاب بی مورد با میزان77 درصد در سال 1391 و 94 درصد در سال 1392 مؤثرترین عامل در بروز تصادفات بوده است. بلوار امام 1، خیابان فردوسی و خیابان مخابرات به ترتیب آسیب پذیرترین خیابان ها و بلوار شهید مدرس، شهید مطهری و شهید شریفی نیز دارای کمترین آسیب پذیری بودند. نتایج آزمون طی تک نمونه ای نشان دهندۀ رضایت شهروندان از پلیس راهنمایی و رانندگی در کاهش و کنترل تصادفات است.